محمد گلستانی

هدف این پژوهش، بررسی نقش میانجی طلاق عاطفی در رابطه بین ناگویی هیجانی و دلزدگی زناشویی است. این تحقیق با روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل زنان و مردان متأهل در سال ۱۴۰۳ بود؛ بدین منظور ۱۱۵ نفر از زوجین با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس های ناگویی هیجانی تورنتو، مقیاس طلاق عاطفی گاتمن و سیلور و مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز  پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش رگرسیون خطی با رویکرد بارون و کنی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین متغیرهای ناگویی هیجانی با دلزدگی زناشویی و ناگویی هیجانی با طلاق عاطفی، ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد؛ همچنین ارتباط مثبت و معناداری بین طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی به دست آمد. به طورکلی نتایج نشان داد که با افزایش ناگویی هیجانی، دلزدگی زناشویی به واسطه نقش میانجی طلاق عاطفی افزایش می یابد و درنتیجه طلاق عاطفی در ارتباط بین ناگویی هیجانی و دلزدگی زناشویی نقش میانجی جزئی ایفا می کند.