یلدا سپهری راد

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر به تحلیل حقوقی نحوه جبران خسارت توسط شهرداری ها در فرآیند تملک اراضی اشخاص می پردازد و چالش های حقوقی، اجرایی و اقتصادی این فرآیند را بررسی می کند. روش شناسی پژوهش: . پژوهش پیش رو از نظر روش، در زمره تحقیقات توصیفی-تحلیلی قرار می گیرد. داده های مورد نیاز با استفاده از روش اسنادی (کتابخانه ای) و با مرور منابع مکتوب و دیجیتال گردآوری شده اند. همراه با تحلیل قوانین، آرای قضایی و پیشینه پژوهش. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است انواع خسارتها شامل:خسارت معنوی، خسارت مادی، خسارت مقطوع و جریمه ها، خسارت غیرقابل جبران، خسارت طاری یا ضمنی، خسارت مورد انتظار، خسارت بیش از حد مقرر قانونی، خسارت خاص، خسارت عام یا مستقیم، خسارت اسمی، خسارت تنبیهی، خسارت جبرانی همچنین اصل غرامت کامل اغلب محدود به ارزش مالی می شود و جنبه های غیرمادی مانند زیان های روحی نادیده گرفته می شود. شیوه های جبران خسارت عمدتاً به دو دسته کلی تقسیم می شوند: جبران عینی (اعاده به وضعیت سابق) و جبران معادلی (بدلی). نتیجه گیری: شهرداری ها به عنوان یک نهاد حقوق عمومی غیردولتی در ایفای وظایف خدمات رسانی به شهروندان ممکن است باعث بروز خسارت هایی گردند. نظارت شهرداری بر پروژه های عمرانی جزء ضروریات مدیریت شهری بوده و هیچ عذری نمی تواند عدم نظارت را توجیه کند. قانون به نوعی در قالب تعهد به نتیجه (نظارت) پیش بینی کرده است که با مداقه در این موارد باید یک مسئولیت غیر تقصیری را تفسیر نمود.