پایتخت: مظهر مدنیت و قدرت؛ با بررسی موردی «تبریز»
منبع:
مطالعات تاریخ آذربایجان و ترک سال ۳ پاییز ۱۴۰۴ شماره ۹
122 - 150
حوزههای تخصصی:
تمدن و پایتخت به عنوان یکی از تجلی گاه های آن همواره مورد بحث و بررسی تاریخ پژوهان، جامعه شناسان و حتی معماران و سیاست مداران بوده است و کشور ما ایران به عنوان یکی از گهواره های اساسی مدنیت بشری در همین راستا همواره زیر ذره بین قرار داشته است. تمدن کلمه ای سحرآمیز و جذاب است به گونه ای که هر ملت و قومی تمایل ویژه ای به تصاحب برخی از جلوه های آن بویژه مواردی که در جغرافیای کنونی زندگی آنها کشف می شوند نشان می دهند و موضوع اغلب بیش از آنکه در مجرای تاریخی خود پیش برود، قربانی امیال سیاسی می شود. نیز در همین راستا برخی مناطق جغرافیایی و شهرها به سبب سرگذشتی که در جریان تکوین تمدن داشته است حائز اهمیت خاص می شوند. در این مقاله سعی شده است به وجهه های اجتماعی-مدنی جغرافیای ایران کنونی در حد وسع پرداخته و حداقل اذهان سوگیرشده را دعوت به نگاه از پنجره ای دیگر بنماییم. نگاه نگارنده به موضوع اختلاطی از تاریخ، جغرافیا و سیاست یا به قول معاصران با تاکید بر وجوه ژئوپلتیک کشور ایران می باشد و سعی شده است کل موضوع از این منظر بررسی شود و به سوالاتی همچون؛ «1- عامل اصلی در طول دوره حاکمیت دولتهای حاکم بر ایران چه بوده است؟ و نقش پایتخت در این میان چه بوده است؟ چرا پایتختهای ایران متوالیا تغییر یافته است؟ 2- عوامل موثر در انتخاب تبریز به عنوان پایتخت یا انتقال کرسی از آن به شهرهای دیگر چه بوده است؟ 3- نقش پایتختی تبریز در برخی خصایل اخلاقی و روحی مردم آن چه نقشی داشته است؟ و آیا وجوه مثبت و پایداری از آن در زمان حال قابل مشاهده است؟ 4- تبریز در چه شرایطی می تواند مجددا حامل کرسی پایتخت شود؟» پاسخ داده شود یا خواننده را در جهت شکل گیری تصویری قابل قبول در آن مسیر رهنمون شود.