حیدر الباوی

شهرستان خور و بیابانک با گستره وسیعی از بیابان ها و کویرها، یکی از مناطق منحصر به فرد جغرافیایی ایران به شمار می آید. این منطقه با ویژگی های ژئومورفولوژیکی متنوع و جالب توجه، پتانسیل های فراوانی برای توسعه ژئوتوریسم دارد. از جمله این ویژگی ها می توان به تپه های شنی، دریاچه های نمکی، روستاهای تاریخی و مناطق حفاظت شده طبیعی اشاره کرد که هر کدام به نوبه خود جذابیت های خاصی برای گردشگران دارند. در این مطالعه، نقشه های ژئومورفولوژی (با استفاده از روش سلسله مراتبی ژئومورفیک چهارسطحی برای تفکیک پیچیدگی های مختلف مناظر) و لندفرم های منطقه با استفاده از تصاویر گوگل ارث، مطالعات میدانی، نقشه های شیب و زمین شناسی تهیه شده اند. در این پژوهش، برای ارزیابی ارزش های ژئوتوریسمی نیز از سه روش پریرا، پرالانگ و رینارد استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که دریاچه نمک خور به دلیل داشتن امتیازات بالا در اکثر ارزش های ژئوتوریسمی، یکی از بهترین مکان ها برای توسعه ژئوتوریسم است. این منطقه با داشتن ویژگی های علمی، فرهنگی و زیرساخت های مناسب، پتانسیل بالایی برای جذب گردشگران دارد. کویر مصر نیز با داشتن امتیازات بالا در پارامترهای مختلف، به ویژه عیار مکمل و عیار استفاده، می تواند به عنوان یک مقصد مهم گردشگری در نظر گرفته شود. سایر مناطق نیز با بهبود زیرساخت ها و توجه بیشتر می توانند به مقاصد گردشگری مهم تبدیل شوند. روش های ارزیابی پریرا، پرالانگ و رینارد نشان می دهند که مناطقی با ارزش های علمی، تاریخی فرهنگی و اجتماعی-اقتصادی بالاتر، معمولاً ارزش ژئوتوریستی بیشتری دارند. برنامه ریزی و سرمایه گذاری در این مناطق می تواند منجر به افزایش جذب گردشگران و بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی منطقه شود. در نتیجه، بررسی و مقایسه جامع پارامترهای مختلف نشان می دهد که دریاچه نمک خور و کویر مصر از پتانسیل بالایی برای توسعه گردشگری و ژئوتوریسم برخوردار هستند.