عاطفه اکبری طاحونه

مهم ترین عامل موفقیت نظام آموزش وپرورش، کارکنان آن سازمان محسوب می شوند و باتوجه به هدف آموزش وپرورش که تعلیم وتربیت انسان ها است، می توان گفت که نیروی انسانی در سازمان آموزش وپرورش نسبت به سایر سازمان ها اهمیت بیشتری دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط مدیریت کوانتومی با توانمندسازی روان شناختی کارکنان(موردمطالعه کارکنان آموزش وپرورش شهر داراب) بود. پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری آن شامل کلیه کارکنان شاغل در اداره آموزش وپرورش شهر داراب در سال 1402-1401 به تعداد 116 نفر بود که از بین آن ها با استفاده از روش سرشماری همه کارکنان به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و پرسش نامه های مدیریت کوانتومی الطافی(1390) با پایایی 0.91 و پرسش نامه توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر(1995) با پایایی 0.95 را تکمیل نمودند. داده های جمع آوری شده با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که مدیریت کوانتومی با توانمندسازی روان شناختی کارکنان آموزش وپرورش شهر داراب رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. همه ابعاد مدیریت کوانتومی با توانمندسازی روان شناختی کارکنان آموزش وپرورش شهر داراب رابطه مثبت و معنی دار دارند.