مریم کنگرلویی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان آمادگی کتابخانه های عمومی تحت پوشش نهاد کتابخانه های عمومی ایران برای اجرای برنامه های یادگیری مادام العمر انجام شد.  روش: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی- پیمایشی است. جامعه پژوهش کلیه کتابداران شاغل در کتابخانه های عمومی ایران به تعداد 7000 نفر بودند که از این جامعه، تعداد 364 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شد. در نهایت،  223 نفر در تکمیل پرسش نامه ها مشارکت کردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه ای محقق ساخته با هشت مؤلفه کلیدی شامل مهارت های پایه یادگیری مادام العمر، صلاحیت های کارکنان، همکاری بین سازمانی، زیرساخت های یادگیری، توسعه شخصی و حرفه ای، پشتیبانی از آموزش رسمی، دسترسی برابر به منابع اطلاعاتی و ارتقای فرهنگ مطالعه و خواندن بود. یافته ها: یافته ها حاکی از آمادگی بیشتر از حد متوسط کتابخانه های عمومی در حوزه های مهارت های پایه، صلاحیت های کارکنان، همکاری با سازمان ها، زیرساخت های یادگیری، پشتیبانی از آموزش رسمی و ارتقای فرهنگ مطالعه و خواندن بود. با این حال، در ارائه فرصت های یادگیری اثربخش برای توسعه شخصی و حرفه ای و همچنین دسترسی برابر به منابع اطلاعاتی، میزان آمادگی کمتر از حد متوسط بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که کتابخانه های عمومی تحت پوشش نهاد کتابخانه های عمومی ایران ظرفیت نسبتاً مناسبی برای اجرای برنامه های یادگیری مادام العمر دارند. با این حال، دو حوزه مهم یعنی توسعه شخصی و حرفه ای کاربران و نیز دسترسی برابر به منابع اطلاعاتی نیازمند توجه، سرمایه گذاری و برنامه ریزی بیشتر هستند. بر این اساس، پیشنهاد می شود نهاد کتابخانه های عمومی با تقویت دسترسی به منابع دیجیتال و ارائه برنامه های متنوع آموزشی، زمینه های لازم را برای تحقق هرچه بهتر یادگیری مادام العمر در سطح ملی فراهم آورد.