ایوب مسعودی

از مهمترین عوامل ایجاد بیماری در جوامع کنونی، پسماندهای غذایی است که پاک سازی آن در هر یک از مکاتب پزشکی متفاوت است. این پژوهه کوشیده است سبک زندگی ائمه علیهم السلام را نسبت به پاک سازی این گونه پسماندها واکاوی کند. علی رغم تلاش پژوهشگران مختلف در سیره پزشکی معصومان، مسئله حاضر موضوعی جدید و کاربردی است که قلمرو اولیه تولید پسماند و اقدامات رفتاری متناسب با پاک سازی آن، با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد اسنادی بررسی و استخراج شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که اقدامات ائمه (ع) برای پاک سازی پسماندهای غذایی ذیل سه محور؛ اهتمام به کاهش یافتن حجم پسماند، اهتمام به عدم توقف پسماند در فرایند هضم و اخراج به موقع پسماند خلاصه گردیده است. معصومان (ع) با انتخاب آرمانی والا و دل نشین، هرگونه لذات دنیوی نظیر خوردن را ابزاری برای زندگی دانسته و از این جهت درکنار جلوگیری از ایجاد پسماند اضافه بدون هرگونه نارضایتی درونی، ذهن را نسبت به موانع مختلف هضم و اخراج پسماند از جمله مشغولیت ها و محدودیت ها مدیریت نموده اند. امتیاز برجسته شیوه ی ذکر شده علاوه بر هم سویی با عقل و فطرت، کنترل نیازهای جسم و تعادل بخشی به آن با نیروی ایمان است که خود تمرینی برای خودسازی در راستای رسیدن به حیات طیبه محسوب می شود.