آرزو یزدی

این پژوهش کیفی با هدف بررسی نقش فناوری های نوین در مشارکت افراد در فعالیت بدنی اوقات فراغت انجام شد. 13 نفر از متخصصان این حوزه با رعایت اصول روش قدرت اطلاعات به صورت هدفمند برای مصاحبه های نیمه ساختاریافته انتخاب شدند. تجزیه وتحلیل مضمون، با استفاده از چارچوب شش مرحله ای براون و کلارک (2006)، برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها سه نقش متمایز فناوری های نوین را در فعالیت بدنی اوقات فراغت نشان دادند: «تسهیل گر»، «کاهنده» و «بازدارنده». نقش «تسهیل گر» که توسط ۱۰۰ کد استخراج شده حمایت می شود، جنبه تسهیل کنندگی فناوری های نوین در ارتقای فعالیت بدنی را نشان می دهند. برعکس، نقش «کاهنده» که شامل 19 کد استخراج شده است، نشان می دهد که فناوری های نوین افراد را سمت رفتار بی تحرک و کاهش سطح فعالیت بدنی سوق می دهند. درنهایت، نقش «بازدارنده» که شامل 29 کد است، نشان می دهد که فناوری های نوین با تأثیرگذاری بر سایر جنبه های زندگی افراد، به طور غیرمستقیم آنها را از مشارکت در فعالیت بدنی باز می دارند. بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که فناوری های نوین نقش های چندوجهی در شکل دهی به مشارکت افراد در فعالیت بدنی اوقات فراغت دارند. درحالی که آن ها با تسهیل و افزایش فرصت های فعالیت بدنی به عنوان تسهیل گر عمل می کنند، نقش کاهنده ای نیز دارند و به طور بالقوه ترویج دهنده رفتارهای کم تحرک نیز هستند. علاوه بر این، فناوری های نوین می توانند به عنوان بازدارنده عمل کرده و از طریق تأثیرات مختلف بر تفکرات، ترجیحات و سبک زندگی افراد، به طور غیرمستقیم افراد را از مشارکت در فعالیت بدنی بازدارند.