ساجده خدابخشی

اصطلاح «کم توانی ذهنی» به طور خاص برای کودکانی به کار می رود که نقص در مکانیسم های شناختی و برخی رفتارهای سازش یافته دارند. کودکان کم توان ذهنی اغلب مراحل اصلی رشد جسمی را طی می کنند، اما به دلیل مشکلاتی که در رشد شناختی و روانی-حرکتی دارند، در توانایی های ادراکی-حرکتی و بازیابی اطلاعات از حافظه عملکرد ضعیف دارند؛ بنابراین مطالعه حاضر به منظور بررسی اثربخشی یک دوره تمرینات ترکیبی (قدرتی و تعادلی) بر تعادل و تمرکز افراد کم توان ذهنی آموزش پذیر انجام شد. افراد کم توان ذهنی دردسترس و داوطلب نمونه های تحقیق را تشکیل دادند که به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (12 نفر) و گروه تجربی (12 نفر) قرار گرفتند. در این تحقیق از پروتکل تمرینی ترکیبی (قدرتی و تعادلی) به صورت هفته ای سه جلسه به مدت هشت هفته استفاده شد. ارزیابی افراد با آزمون های تعادل ایستا (لک لک پای راست، لک لک پای چپ، رومبرگ، شارپند رومبرگ) و تمرکز (ظرفیت عدد حافظه فعال در مقیاس هوش وکسلر بزرگسالان-نسخه چهارم) قبل و بعد از اجرای پروتکل تمرینی انجام گرفت. برای تحلیل داده ها از آزمون های تی همبسته و کوواریانس در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد، انجام تمرینات ترکیبی (قدرتی و تعادلی) به طور معناداری باعث بهبود تعادل ایستا و تمرکز افراد کم توان ذهنی آموزش پذیر شد (05/0≥P). از آنجا که افراد کم توان ذهنی آموزش پذیر در اجرای حرکات هماهنگ و تعادل ضعیف هستند، بهبود تعادل ایستا و تمرکز ازجمله فاکتورهایی هستند که می توانند تحت تأثیر اجرای تمرینات قدرتی و تعادلی بهبودی چشمگیر یابند که خود عاملی برای پیشگیری از بسیاری آسیب ها و نیز حفظ زندگی مستقل در افراد کم توان ذهنی خواهد بود.