فائزه اسدالله زاده

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تعامل مادر – کودک بر مشکلات هیجانی-رفتاری و کنش های اجرایی کودکان 7 تا 10 سال دارای اختلالات یادگیری بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل مادران دارای کودک 7 تا 10 سال دارای اختلالات یادگیری مراجعه کننده به مراکز اختلال یادگیری شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از بین آنان تعداد 30 نفر از طریق روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه (15 نفر در گروه گواه و 15 در گروه آزمایش) جایگذاری شدند. جهت جمع آوری داده ها از چک لیست رفتاری کودک آخن باخ و رسکورلا (2001، CBCL) و آزمون عصب شناختی کولیج (2002، CPNI) بود. گروه آزمایش تحت آموزش تعامل مادر-کودک طی 12 جلسه ۹۰ دقیقه ای هفته ای یک بار به صورت گروهی قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون مشکلات هیجانی-رفتاری و کنش های اجرایی گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در سطح ۰۰۱/0>P وجود داشت. درنتیجه آموزش تعامل مادر-کودک می تواند به عنوان روش آموزشی مؤثر در جهت کاهش مشکلات هیجانی-رفتاری و افزایش کنش های اجرایی کودکان 7 تا 10 سال دارای اختلالات یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.