بهاره شقاقی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اعتیاد به گوشی هوشمند نوجوانان بر اساس مولفه های هوش هیجانی و نگرانی از تصویر بدنی انجام شد. روش پژوهش این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانش آموزان دختر و پسر دوره اول متوسطه مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1403 بود که از میان آن ها 140 نفر (69 پسر و 71 دختر) به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های اعتیاد به گوشی هوشمند (SAS، کوون و همکاران، 2013)، نگرانی از تصویر بدنی (BICI، لیتلتون و همکاران، 2005) و هوش هیجانی (SEiS، شات و همکاران، 1998) بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از رگرسیون خطی چندگانه به روش همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد که بین نگرانی از تصویر بدنی، خجالت از ظاهر و تداخل اجتماعی با اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه مثبت و معنادار و بین هوش هیجانی، بهره برداری از هیجان و ارزیابی هیجانی با اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه منفی و معناداروجود دارد (05/ 0P<)، در حالی که «تنظیم هیجان» با اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه معناداری نشان نداد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که هوش هیجانی و نگرانی از تصویر بدنی در مجموع 82% اعتیاد به گوشی هوشمند را تبیین می کنند، بنابراین پیشنهاد می شود مداخلات مبتنی بر هوش هیجانی و تصویر بدنی در کاهش اعتیاد به گوشی هوشمند مورد توجه قرار گیرد.