فاضل نوروزی

آنتیگون سوفوکل در زمره ی مهم ترین آثار کلاسیک در ادبیات نمایشی تاریخ قرار می گیرد و اقتباسات متعددی نیز در طول دوران ها از آن انجام گرفته است. درام نویسان بزرگی چون برشت و آنوی مهم ترین اقتباسها از این اثر را نگاشته اند و اجراهای متععدی در ادوار مختلف از آنتیگون های مختلف در سراسر جهان به روی صحنه رفته است. در ایران نیز احمد شاملو در دهه ی شصت خورشیدی دست به انتشار نمایش نامه ای با اقتباس از آنتیگون در فصل نامه کانون نویسندگان و شاعران گرگان زد، که در کارنامه ی هنری او بسیار مهجور می نماید. در این پژوهش ضمن بررسی وجوه دراماتیک دو اثر و مقایسه و تطبیق آن ها، به دنبال این پرسش میگردیم که چه چیزی در آنتیگون، شاملو را ترغیب به نگارش این نمایشنامه کرده و ویژگی های مضمونی و ساختاری این نمایشنامه چه نسبتی با آنتیگون سوفوکل دارد. گردآوری اطلاعات در باب این پژوهش به روش کتابخانه ای صورت پذیرفته و روش پژوهش نیز توصیفی-تحلیلی است.