ابوالفضل خویشداری

هدف: خستگی و خواب آلودگی یکی از مهم ترین علل بروز سوانح جاده ای است. خستگی و خواب آلودگی رانندگان می تواند از طریق تغییر در خصوصیات فیزیولوژیکی بدن نظیر نرخ ضربان قلب، نرخ تنفس و یا تغییر در خصوصیات امواج مغزی و یا دیگر خصوصیات ظاهری راننده و نیز مانورهای حرکتی وسایل نقلیه نمود پیدا کند. هدف از این مقاله آینده پژوهی الگوهای شناسایی و پردازش خستگی و خواب آلودگی رانندگان است که بواسطه آن بتوان بینشی از آینده پیش رو را بدست دهد.2. روش: در این مقاله، بر پایه ارزیابی متون تحقیقات گذشته سعی شده است تا شرایط احتمالی که در آینده روش های شناسایی و پردازش خستگی و خواب آلودگی رانندگان خواهند داشت ارائه گردد.3. یافته های پژوهش: نتایج حاکی از آن است که روش های مبتنی بر خصوصیات فیزیولوژیکی بیشترین تطابق با رفتار خواب آلود رانندگان داشته و لذا از دقت بالاتری در مقایسه با سایر روش ها برخوردار است. همچنین نتایج نشان داد مدل های مبتنی بر یادگیری ماشین مناسبترین الگوی پردازش اطلاعات خستگی و خواب آلودگی رانندگان می باشد. 4. نتیجه گیری: بررسی های این مقاله مبتنی بر استنتاج از مطالعات گذشته نشان داد سمت و سوی آینده استفاده از روش های تلفیقی است. الگوی روش های تلفیقی می تواند به شکل تلفیق داده های مختلف خصوصیات فیزیولوژیکی، خصوصیات عملکردی راننده، خصوصیات ظاهری و حالت راننده باشد. همچنین تلفیق داده ها باید در ترکیب خصوصیات فیزیولوژیکی مختلف نظیر اطلاعات سیگنال مغزی، نرخ ضربان قلب و نرخ تنفس باشد.