مریم صابونی

از بارزترین عوامل موثر در توسعه علوم انسانی ، تبیین روش شناسی است . این امر به پژوهشگر کمک می کند تا درک بهتری از چگونگی رویه مطالعات دینی و زمینه پرورش متون دینی پیدا نموده و از این گذرگاه می توان عوامل کشف و استخراج لایه های عمیق معنای آیات را ، در قالب سبک های جدید نیز فراهم کرد . مقاله خواستار این است که با استفاده از مسیر روش شناسی به بررسی ترجمه محمد یزدی وتوصیف سبک وی و همین طور به مبانی و اصول ترجمه ایشان بپردازد . محمد یزدی در ترجمه خود تلاش فراوان نموده تا جانب امانتداری را حفظ کند.و از زمانهای دور برای ترجمه روشهایی را بیان کرده اند، و همین طور ترجمه قرآن به زبانهای مختلف ، به خصوص به زبان فارسی ، که از دیرباز رایج بوده است .و به جهت گستردگی سواد عمومی ایرانیان و روی آوردن به مطالعه و توجه به معانی قرآن ، روند ترجمه روبه افزایش بوده و با استقبال گسترده مردم ایران مواجه گردیده است. ترجمه محمد یزدی از ترجمه های مشهوردردوران اخیر بوده ،که در تاسیس شیوه ترجمه امروزین مصحف شریف ، به نثر معیارو معاصر سهمی بسیارداشته ، و اما با بررسی اجمالی ترجمه قابل دریافت است که ، روش ترجمه وی ، وفادار – معنایی واحیاناً تفسیری – آزاد وکنار آن توصیفی – تحلیلی بوده است .