سولماز شجاعی

حسابرسان همواره بدنبال مدیریت زمان خود هستند تا اثربخشی حسابرسی را بهبود ببخشند. در پژوهش حاضر به بررسی تاثیر مدیریت زمان بر اثربخشی حسابرسی با نقش تعدیلی استقلال حسابرس و پیچیدگی کار پرداخته شده است. جامعه آماری تحقیق شامل اعضای جامعه حسابداران رسمی می باشد و تعداد آنها 216 در نظر گرفته شده است و قلمرو زمانی تحقیق نیز شش ماه اول سال 1402 می باشد. ویژگی های فردی مورد بررسی حسابرسان شامل جنسیت، میزان تحصیلات و وضعیت سنی آنها بوده است. برای اندازه گیری متغیرهای تحقیق از ابزار پرسش نامه (محقق ساخته و اقتباس شده) بوده است. یافته های تحقیق نشان می دهند که مدیریت زمان بر اثربخشی حسابرسی تاثیر مستقیم دارد. همچنین، استقلال حسابرس بر اثربخشی حسابرسی تاثیر مستقیم دارد. ولی، پیچیدگی کار بر اثربخشی حسابرسی تاثیر منفی دارد. اما، استقلال حسابرس بر رابطه بین مدیریت زمان و اثربخشی حسابرسی تاثیر مستقیم دارد. ولی، پیچیدگی کار بر رابطه بین مدیریت زمان و اثربخشی حسابرسی تاثیر منفی دارد.