معصومه رحیم پور

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی اضطراب اجتماعی در رابطه بین بی موبایل هراسی و افسردگی انجام شد. روش پژوهش حاضر، همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوین در مقاطع تحصیلی متفاوت که در سال ۱۴۰۳ -۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بودند، تشکیل دادند و برای حجم نمونه به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای ۲29 نفر از بین دانشجویان انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های اضطراب اجتماعی جرابک، پرسشنامه بی موبایل هراسی یلدریم و کوریا و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس لاویبوند و لاویبوند گردآوری شد. داده های به دست آمده به روش مدل یابی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها برازش مدل پیشنهادی را مورد تأیید قرار دادند. بررسی مسیرهای مستقیم و غیر مستقیم پژوهش نشان دادند که بی موبایل هراسی و اضطراب اجتماعی با افسردگی رابطه معناداری داشت. همچنین اضطراب اجتماعی در رابطه بین متغیرهای بی موبایل هراسی و افسردگی نقش میانجی داشت. براساس یافته ها می توان این گونه نتیجه گیری کرد که متغیرهای پژوهش به صورت مستقیم و غیر مستقیم با افسردگی دانشجویان ارتباط داشت. از این رو پیشنهاد می شود که متخصصان سلامت روان بر اساس یافته های مدل به کاهش اثرات منفی افسردگی، اضطراب اجتماعی و بی موبایل هراسی در دانشجویان بپردازند.