محمدحسن اسماعیلی خطیبانی

این تحقیق به بررسی تاثیر حاکمیت زیست محیطی، اجتماعی و شرکتی بر نوآوری سبز شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران با توجه به نقش میانجی محدودیت های مالی و آگاهی محیطی مدیران پرداخته است. قلمرو زمانی و مکانی تحقیق، سال های 1398 الی 1402 و در شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران است. روش تحقیق از نظر استنتاج، توصیفی بوده و از نظر طرح کلی، پس رویدادی است که به اطلاعات منتشره شرکت های بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی 1398 الی 1403 استناد می نماید. یافته های تحقیق حاضر نشان داد که بین راهبری زیست محیطی، اجتماعی و شرکتی بر نوآوری سبز شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران تاثیر مثبت و معنی داری وجود دارد (05/0>P)؛ همچنین محدودیت های مالی و آگاهی محیطی مدیران می تواند بین رابطه راهبری زیست محیطی، اجتماعی و شرکتی بر نوآوری سبز شرکت های پذیرفته شده بورس اوراق بهادار تهران تاثیر میانجی داشته باشند (05/0>P). راهبری زیست محیطی، اجتماعی و شرکتی نه تنها یک الزام اخلاقی و اجتماعی برای شرکت ها است، بلکه می تواند به عنوان یک عامل مؤثر در ارتقاء نوآوری سبز و بهبود عملکرد اقتصادی آنها در بورس اوراق بهادار تهران عمل کند. راه بری زیست محیطی، اجتماعی و شرکتی با ایجاد شفافیت، پاسخگویی و جهت گیری پایدار، بستر مناسبی برای ارتقای نوآوری سبز فراهم می کند. به بیان دیگر، حاکمیت شرکتی پایدار می تواند هم افزایی میان مسئولیت اجتماعی و توسعه فناوری های دوستدار محیط زیست را تقویت نماید.