سازوکار انتقال غیرخطی سیاست پولی از کانال سطح تورم در بازار مالی ایران(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
تحقیقات مالی دوره ۲۷ زمستان ۱۴۰۴ شماره ۴
987 - 1009
حوزههای تخصصی:
هدف: در حوزه اقتصاد، بسیاری از اقتصاددانان بر این دیدگاه هستند که سیاست های پولی در کوتاه مدت، می تواند بر بخش واقعی اقتصاد مؤثر باشد؛ ولی در خصوص کانال های اثرگذاری و اهمیت نسبی آن ها اختلاف نظر دارند. در بسیاری از کشورها، تلاش برای درک اهمیت نسبی کانال های سازوکار انتقال سیاست های پولی در بازار مالی، همچنان انگیزه اصلی برای انجام تجزیه وتحلیل تجربی انتقال سیاست های پولی در بازار مالی، در حمایت از مدیریت مؤثر سیاست پولی در بازار مالی به شمار می آید.
روش: برای اجرای پژوهش، از رویکرد غیرخطی قضیه گاوس مارکوف استفاده شد. مدل های رگرسیونی خطی، چارچوب غنی و وسیعی را دربرمی گیرند که نیاز تحلیل های زیادی را برآورده می کند و پاسخ می دهد. رگرسیون خطی نمی تواند برای همه مسائل مناسب باشد؛ زیرا بعضی از اوقات، پاسخ و متغیرهای رگرسیونی با تابع غیرخطی معلوم به هم مربوط می شوند. از مهم ترین مزیت استفاده از مدل های غیرخطی، می توان به ارائه برآورد خوب از پارامترهای مجهول در مدل با استفاده از مجموعه کوچکی از داده ها اشاره کرد.
یافته ها: در گذشته، نتایج مطالعات سازوکار انتقال سیاست های پولی در بازارهای مالی این بوده است که سیاست های پولی در بازار مالی، از طریق بسیاری از کانال ها منتقل می شود؛ ولی اثرهای آن بر تولید و قیمت ها با تأخیر همراه است. از طرفی، سهم کانال نرخ تورم در انتقال پول به قیمت ها، در رژیم صفر (رشد کم پول) نسبت به رژیم یک (رشد زیاد پول) بیشتر و ماندگارتر است. به عبارتی در رژیم صفر، افزایش پول موجب افزایش بیشتر نرخ تورم می شود و افزایش نرخ تورم، بروز اثرهای ماندگارتر بر سطح قیمت ها را موجب می شود؛ بنابراین باتوجه به اینکه کانال نرخ تورم در هر دو رژیم، در انتقال پول بر تولید نقش منفی داشته است، توصیه می شود که بانک مرکزی به منظور افزایش تولید با کنترل سایر عوامل مؤثر بر نرخ تورم، از جهش و رشد بیشتر نرخ تورم جلوگیری کند.
نتیجه گیری: نقش کانال نرخ تورم در سازوکار انتقال پول، حاکی از این است که افزایش حجم پول از کانال نرخ تورم، در رژیم صفر در انتقال پول به تولید نقشی نداشته است، در حالی که در رژیم یک، کانال نرخ تورم در انتقال پول بر تولید سهم چشمگیری ایفا کرده است و تغییرات پول از طریق این کانال، موجب کاهش تولید شده است. سازوکار انتقال سیاست های پولی در بازارهای مالی، به تأثیرهای سیاست های پولی در بازار مالی بر تولید و قیمت ها مربوط می شود و همچنان در بسیاری از کشورها، انگیزه اصلی برای انجام تجزیه وتحلیل تجربی انتقال سیاست های پولی در بازار مالی، برای حمایت از مدیریت مؤثر سیاست پولی در بازار مالی، به شمار می آید تا آثار منفی آن بر تولید را محدود کند.