محمد گنجه کویری

برکت سازه ای فرهنگی با خاستگاه دینی است که به رغم کاربرد زیادی که نزد مسلمانان در موقعیت های اجتماعی همچون سازمان ها دارد، چندان مورد اهتمام پژوهش گران مدیریت واقع نشده است. این پژوهش کوششی بوده برای ترمیم بخشی از این کاستی تا از رهگذر مطالعه ای مبتنی بر قوم نگاری معناشناختی، نحوه فهم، مقوله بندی و پیکربندی معناشناختی برکت در کار را نزد کارکنان یک سازمان دولتی (کمیته امداد امام خمینی کرمان) فراچنگ آورد. روش نمونه گیری از میان کارکنان این سازمان، بیشینه تنوع تا رسیدن به اشباع نظری بود. در این راستا، مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق با 16 نفر از کارکنان انجام شد. به منظور یابش معانی برکت در کار نزد مشارکت کنندگان پژوهش، از روش تحلیل مضمون و برای تحلیل ابعاد تباین و مؤلفه های معناشناختی معانی کاوش شده برای برکت در کار، از روش تحلیل مؤلفه ای معنا استفاده شد. بر اساس یافته ها، پنج معنا برای برکت در کار در سازمان مورد مطالعه یافت شد که عبارت بودند از اثربخشی متعالی، کارایی، موفقیت شخصی، پایداری و تعالی. همچنین، دو بعد اکتشاف شده تباین معانی ادراک شده برای برکت در کار عبارت بودند از بعد پی آمد با مؤلفه های معناشناختی فردی مادی، فردی معنوی، سازمانی مادی و فراسازمانی مادی؛ و بعد ره کنش با مؤلفه های معناشناختی تفویض، کار خودباورانه خردبنیاد، احسن العمل، کار مخلصانه و کار مفید.