لیلا سهرابی زاده

هدف پژوهش حاضر، تعیین رابطه بین کمال گرایی والدین و فرسودگی تحصیلی و تاب آوری دانش آموزان دوره دوم ابتدایی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم مقطع ابتدایی ناحیه سه شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ به تعداد ۷۱۵۳ نفر بود که با استفاده از جدول برآورد مورگان، تعداد ۳۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. نوع پژوهش، توصیفی- همبستگی بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های کمال گرایی شورت (SPQ)، تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو (ABQB) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه همزمان نشان داد که بین کمال گرایی والدین با فرسودگی تحصیلی و تاب آوری دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. همچنین، بین تاب آوری و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان نیز رابطه معناداری مشاهده شد. نتایج حاصله می تواند به درک بهتر تأثیر کمال گرایی والدین بر وضعیت تحصیلی و روانی دانش آموزان کمک کرده و در طراحی برنامه های مداخله ای و آموزشی برای کاهش فرسودگی و افزایش تاب آوری دانش آموزان مؤثر باشد.