ولی ایری

هدف: پژوهش این پژوهش با هدف پیش بینی کمرویی بر اساس سیستم های مغزی رفتاری و مهارت های اجتماعی هیجانی در دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آق قلاانجام گردید روش: پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری پژوهش تمامی 667 دانش آموزان پسر متوسطه اول پایه نهم مدارس دولتی شهرستان آق قلا در سال تحصیلی 1403-1402 بودند. با توجه به تعداد جامعه هدف به جدول کرجسی و مورگان تعداد 250 نفر به روش دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش از سه پرسشنامه شامل؛ پرسشنامه کمرویی (چیک- بریگز، 1990)، پرسشنامه سیستم های مغزی رفتاری (کارور و وایت، 1994) و مقیاس مهارت های اجتماعی-هیجانی (کورین و همکاران، 2009) استفاده شد. روش آماری پژوهش همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام بوده است. یافته ها: یافته ها نشان داد که بین بازداری رفتاری با کمرویی در دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آق قلا رابطه (34/0) مثبت و معنی داری در سطح 01/0 وجود دارد و بین فعال سازی رفتاری (29/0-) و مهارت های اجتماعی هیجانی (23/0-) با کمرویی در دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آق قلا رابطه ی منفی معنی داری در سطح 01/0 وجود دارد و بازداری رفتاری، فعال سازی رفتاری،و مهارت های اجتماعی هیجانی، توان پیش بینی معنادار کمرویی در دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آق قلا را دارا بودند. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود از آنجا که سیستم های مغزی رفتاری و مهارت های اجتماعی توان پیش بینی کمرویی را در دانش آموزان متوسطه اول دارند؛ لذا توجه به تنظیم سیستم های مغزی رفتاری و افزایش مهارت های اجتماعی دانش آموزان پیشنهاد می شود.