کتایون آبابایی

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط حمایت اولیا با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با میانجی گری درگیری تحصیلی دانش آموز (عاطفی، شناختی، رفتاری) در مدارس ابتدایی دوره دوم منطقه دو تهران است. روش تحقیق، پیمایشی توصیفی و گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه بوده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس ابتدایی منطقه دو تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱ به تعداد ۱۱۰۶۲ نفر بود. تعداد ۳۹۶ نفر دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. ضریب همبستگی 0.367 همبستگی متوسط بین متغیرهای درگیری تحصیلی، حمایت اولیاء و پیشرفت تحصیلی را نشان داد. شاخص نیکویی برازش مدل 0.41 (GOF) ، نشانگر برازش قوی مدل بود . نتایج نشانگر همبستگی بین موُلفه های حمایت والدین و درگیری تحصیلی (β=0.031,p=0.000)، موُلفه های حمایت والدین و پیشرفت تحصیلی (بدون متغیر میانجی) (β=0.287,p=0.000) و بین موُلفه های درگیری تحصیلی با پیشرفت تحصیلی (β=0.420,p=0.000) بود. بعد از ورود متغیر میانجی درگیری تحصیلی رابطه حمایت والدین با پیشرفت تحصیلی دانش آموز (β=0.003,p=0.976) معنادار نشد. بنابراین درگیری تحصیلی به طور کامل رابطه بین حمایت اولیا و پیشرفت تحصیلی را میانجی گری می کند.