محسن درویش

مقاله حاضر به دنبال این سؤال است که در کشورها با درآمد متوسط بالا ا و پایین چه تأثیری انرژی های تجدیدپذیر بر آلودگی هوا در دوره 2020-1990 داشته است. ضرایب کوتاه مدت و بلندمدت از مدل پژوهش تصریح و با روش داده های تابلویی شامل CS-ARDL تخمین زده شده اند. نتایج تحقیق نشان می دهد که در بلندمدت رابطه N معکوس بین درآمد سرانه و انتشار آلودگی در دو گروه کشورها با درآمد متوسط به بالا و پایین مورد بررسی وجود ندارد. بر این اساس فرضیه کوزنتس زیست محیطی در سطوح مرسوم آماری قبول نمی شود و در بلندمدت اثرگذاری مصرف انرژی های تجدیدپذیر بین گروه های متوسط درآمدی کاهش انتشار آلودگی هنوز به مرحله بازدهی کاهنده نرسیده است. ضریب انتشار گاز CO2 به دلیل مصرف انرژی های فسیلی همراه با افزایش سطح توسعه یافتگی کاهنده می باشد. سیاست گذاران می توانند با توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر در کشورهای با درآمد متوسط می توانند با حفظ منابع سوخت فسیلی تجدیدناپذیر، نقش کلیدی خود در تامین انرژی بین المللی تقویت نماید و انتشار دی اکسید کربن را نیز کاهش دهد.