مریم تونی

زمینه و هدف: گرایش به تسهیم و افشاء اطلاعات به افزایش شفافیت، اتخاذ تصمیمات دقیق و چگونگی کسب و مصرف منابع کمک می کند. در همین راستا، کمک به شرکت ها برای افشاء اطلاعات شفاف، دقیق، به موقع و کامل می تواند در بهبود عملکرد آن ها سهم قابل توجهی داشته باشد. این مطالعه با هدف بررسی و ارزیابی عوامل مؤثر بر افشاء اطلاعات غیرمالی به منظور دستیابی به مدلی بهینه در سنجش افشاءگری های غیرمالی انجام شد. روش شناسی/رهیافت: مطالعه حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از نظریه داده بنیان انجام شد. مشارکت کنندگان این پژوهش مشتمل بر 20 نفر از متخصصان و صاحب نظران مدیریت مالی و اساتید دانشگاهی و کارکنان عالی رتبه سازمان بورس اوراق بهادار تهران بودند. داده ها طی سه گام کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی تحلیل شدند. یافته ها و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که منابع مالی، غیرمالی و اندازه شرکت در افشاء اطلاعات غیرمالی شرکت ها نقش قابل توجهی دارند. شرکت هایی که از منابع مالی و غیرمالی بالاتری برخوردارند، قابلیت بهبود عملکرد و رقابت پذیری بیشتری در بازارهای مختلف دارند. یافته ها حاکی از آن است که افشاء اطلاعات غیرمالی منجر به شفافیت و کیفیت اطلاعات می شود. همچنین، افشاء اطلاعات مالی منجر به بهبود بهره گیری از نیروی متخصص می شود. نتایج نشان داد که قوانین و مقررات، قدمت شرکت و نیز نقدینگی بر شفافیت و بهبود کیفیت اطلاعات اثر قابل توجهی دارد. در نهایت، یافته ها حاکی از آن است که افشاء اطلاعات می تواند منجر به پیامدهای مطلوب اقتصادی شود.