رسول نوروزی سید حسینی

این پژوهش کیفی با رویکرد اکتشافی و استفاده از راهبرد تحلیل مضمونی به بررسی دیاسپورای ورزشی ایران به عنوان سرمایه ای پنهان برای توسعه پایدار ورزش کشور می پردازد. داده ها از طریق 17 مصاحبه نیمه ساختاریافته با ورزشکاران، مربیان، داوران و مدیران ورزشی مهاجر ایرانی و تحلیل اسناد رسمی و گزارش های مکمل گردآوری و تحلیل شدند. فرایند تحلیل شامل شش مرحله ای تحلیل مضمونی براون و کلارک (2006) برای تجزیه وتحلیل داده ها به کار گرفته شد. یافته ها نشان می دهند دیاسپورای ورزشی با انتقال دانش، فناوری های نوین و تجربیات بین المللی، نقش مهمی در بهبود ورزش و عدالت اجتماعی دارد، هرچند موانعی مانند محدودیت های قانونی و نگرش های منفی، بهره برداری کامل را محدود کرده اند. سهم نظری این تحقیق در به کارگیری چارچوب «سرمایه اجتماعی فراملی» است که روابط فراملی دیاسپورای ورزشی را به عنوان مکانیسمی کلیدی در انتقال پایدار دانش و تجربه ورزشی تبیین می کند. این مطالعه علاوه بر غنای ادبیات علمی، چارچوبی مفهومی و عملیاتی برای سیاست گذاری و توسعه تعاملات سازنده میان دیاسپورای ورزشی و نظام ورزش ایران ارائه می دهد.