سحر مستعد

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر تحریک فرا جمجمه ای مغز بر دشواری در تنظیم هیجان، تکانشگری در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه افراد دارای تشخیص قطعی روانپزشکی و بالینی دوقطبی و مراجعه کننده به مراکز نوروتراپی شهر تهران در سال 1402 تشکیل داده اند که از بین آنها 60 نفر به طور در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفری آزمایش و گواه جای گذاری شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس تکانشگری بارت (1994، BIS-11)، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان گراتز و رومر (2004، DERS) و دستگاه تحریک الکتریکی فرا جمجمه ای مغز در دوازده جلسه و مدت هر جلسه 20 دقیقه در طی 30 روز بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج نشان داد با کنترل اثر پیش آزمون تفاوت معناداری بین پس آزمون گروه آزمایش و گواه در دشواری در تنظیم هیجان و تکانشگری وجود داشت (05/0p<). از یافته های فوق می توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر تحریک الکتریکی فرا جمجمه ای مغز با تغییر نوروپلاستیته ی مغز بر دشواری در تنظیم هیجان و تکانشگری در گروه آزمایش تأثیر داشته است.