مهسا محمودی مشایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک مدیریت مشارکتی و جو عاطفی مدرسه در پیش بینی سلامت روان دانش آموزان صورت گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان اسلامشهر در سال تحصیلی 04-1403 به تعداد 13002نفر بود. از بین آنها، براساس جدول مورگان و به شیوه نمونه گیری در دسترس تعداد 300 نفر انتخاب و وارد پژوهش شدند. ابزارهای پژوهش جهت گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مدیریت مشارکتی توسط چوپانی (1389)، جو عاطفی مدرسه پاشا امیری (1388) و سلامت عمومی گل دبرگ (۱۹۷۲) بود. سپس تحلیل داده ها به شیوه ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 26 انجام گرفت. نتایج یافته ها نشان داد که بین مدیریت مشارکتی با سلامت روان (49/0=r) و جو عاطفی مدرسه با سلامت روان (50/0=r) ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد (001/0>P). همچنین نتایج ضریب رگرسیون چند متغیره نشان دادند سبک مدیریت مشارکتی و جو عاطفی مدرسه در مجموع 30 درصد واریانس سلامت روان دانش آموزان را توضیح می دهند. در نتیجه می توان گفت در آموزش و پرورش و مراکز آموزشی دیگر، جهت افزایش سلامت روان دانش آموزان می توان به سبک مدیریت مشارکتی و جو عاطفی مدرسه توجه ویژه ای کرد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک های یادگیری (عینی، مشاهده تاملی، آزمایشگری فعال و عینی) و انگیزش درونی با نقش میانجی پیوند معلم- شاگردی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه یازدهم منطقه یک شهر زنجان به تعداد 5600 نفر در سال تحصیلی 03-1402 بود که از بین آنها به روش نمونه گیری در دسترس و براساس جدول مورگان تعداد 300 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه های سبک یادگیری کلب (1984)، مقیاس انگیزش درونی آمابایل و همکاران (۱۹۹۴) و  رابطه معلم - شاگرد موری و زیواچ (۲۰۱۱) استفاده شد. داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان دادند: بین سبک یادگیری عینی، مشاهده تأملی و آزمایشگری فعال با انگیزه درونی ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد ولی با سبک یادگیری انتزاعی رابطه ای یافت نشد. همچنین بین سبک یادگیری عینی، مشاهده تأملی و آزمایشگری فعال با پیوند معلم- شاگرد ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد ولی با سبک یادگیری انتزاعی رابطه ای یافت نشد (01/0p<)؛ نیز بین سبک یادگیری عینی، تأملی و آزمایشگری فعال به طور غیرمستقیم و با میانجی گری پیوند معلم- شاگرد با انگیزش درونی ارتباط معناداری وجود دارد؛ اما با سبک یادگیری انتزاعی به طور غیرمستقیم ارتباط معناداری یافت نشد (01/0p<). در نتیجه به نظر می رسد که در جهت بهبود انگیزه درونی دانش آموزان می توان سبک های یادگیری و پیوند معلم- شاگرد را مورد بررسی قرار داد.