آمنه بخشی زاده

هدف پژوهش حاضر برازش مدل ذهن خوانی براساس ترومای دوران کودکی و استرس ادراک شده با توجه نقش میانجی هوش هیجانی بود. در این مطالعه همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری تعداد 336 دانشجوی دانشگاه آزاد واحد رودهن در سال تحصیلی 01-1400 به شیوه نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده های این پژوهش از پرسشنامه هوش هیجانی (SSEIT) شات (1990)، آزمون تصویر چشم (RMET) برای سنجش ذهن خوانی، پرسشنامه استرس ادراک شده (PSS) کوهن (1983) و پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ) برنشتاین (2003) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون با نرم افزار SPSS-27 و معادلات ساختاری با روش بوت استرپ با نرم افزار AMOS-26 انجام شد. یافته ها نشان داد که ترومای دوران کودکی، استرس ادراک شده و هوش هیجانی بر ذهن خوانی دانشجویان تاثیر معناداری دارد. علاوه بر این، هوش هیجانی در رابطه بین ترومای کودکی و استرس ادراک شده در ذهن خوانی دانشجویان نقش میانجی دارد. بر این اساس، به نظر می رسد هوش هیجانی دانشجویان سبب کاهش اثر تروماهای گذشته و ادراک منفی استرس بر ذهن خوانی آنان می شود.

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه نقش ابعاد ترومای کودکی در پیش بینی شناخت اجتماعی بود. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد واحد رودهن با رده سنی 20 سال به بالا بودند، که در سال (1400-1401) مشغول به تحصیل بودند و از بین آن ها 336 دانشجو از طریق نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده های این پژوهش از پرسشنامه ذهن خوانی از طریق تصویر چشم، (بارون- کوهن، 2001) (RMET)، و پرسشنامه ترومای کودکی (برنشتاین، 2003) (CTQ)، استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش رگرسیون چندگانه با نرم افزار SPSS-27 انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که، ابعاد ترومای دوران کودکی (غفلت فیزیکی، سوء استفاده جنسی، سوء استفاده عاطفی، غفلت عاطفی و سوء استفاده فیزیکی) قادر به پیش بینی شناخت اجتماعی بصورت منفی و معکوس هستند (001/0> P، 05/0>P) و غفلت عاطفی با ضریب تاثیر (31/0-Beta =) و غفلت فیزیکی، با ضریب تاثیر (29/0-Beta =) قوی ترین پیش بینی کننده مشکلات، در شناخت اجتماعی دانشجویان بود. نتیجه گیری: می توان گفت افرادی که تجربه ترومای کودکی داشته اند، ممکن است نقص هایی در شناخت اجتماعی نشان دهند که می تواند پیامدهای قابل توجهی داشته باشد و منجر به کاستی هایی در جنبه های مختلف فهم اجتماعی و دشواری ها در درک احساسات و نیات دیگران شود و باید مداخلات روانی اجتماعی، برای پیشگیری و کاهش اثرات دراز مدت ناملایمات دوران کودکی ایجاد شود.