نگار ارشدی

هدف: هدف پژوهش حاضر، واکاوی تاثیر برنامه درسی تلفیقی بر سبک های یادگیری فراگیران دوره ابتدایی است. برنامه درسی تلفیقی، به عنوان رویکردی نوین در حوزه آموزش، با یکپارچه سازی محتوای آموزشی از رشته های مختلف، بستری فراهم می آورد تا دانش آموزان به درک جامع تر و ارتباطی تری از مفاهیم دست یابند. این رویکرد، پتانسیلی بی نظیر برای پاسخگویی به گوناگونی سبک های یادگیری – از بصری و شنیداری گرفته تا جنبشی و تعاملی – در میان دانش آموزان مقطع ابتدایی دارد. تجربیات آموزشی و یافته های پژوهشی پیشین مؤید آن است که ارائه مطالب درسی به شیوه های متنوع و در قالب فعالیت های پویا و درگیرکننده، می تواند به ارتقاء مشارکت فعال و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان با سلایق و روش های یادگیری متفاوت، یاری رساند. روش کار: در این ، با اتخاذ رویکردی کیفی و از نوع پژوهش های کتابخانه ای و مروری به کنکاش در ادبیات نظری و تجربی موجود پرداخته ایم. در این راستا، با بررسی و تحلیل دقیق مقالات علمی، کتب، پایان نامه ها و سایر منابع معتبر، ابعاد گوناگون ارتباط میان برنامه درسی تلفیقی و سبک های یادگیری در دوره ابتدایی به تفصیل مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. نتایج: نتایج حاصل از این واکاوی جامع نشان می دهد که برنامه درسی تلفیقی، با مهیا ساختن فرصت های غنی برای تجربه عملی، کشف مفاهیم و کاربرد دانش، نه تنها به توسعه و تقویت سبک های یادگیری متنوع در فراگیران کمک شایانی می کند، بلکه در نهایت به ارتقاء چشمگیر کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری منجر می شود. این یافته ها، ضمن تأکید بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه های درسی متناسب با نیازها و تفاوت های فردی دانش آموزان، رهنمودهای ارزشمندی را برای برنامه ریزان آموزشی و معلمان دوره ابتدایی فراهم می آورد تا بتوانند از تمام ظرفیت های پنهان در برنامه درسی تلفیقی به بهترین نحو بهره برداری نمایند.

عدالت آموزشی یکی از بحث های اصلی در هر نظام آموزشی است و نقش مهم و قابل توجهی در رشد و توسعه کشورها و بهبود شاخص های برابری و تعالی انسان ها دارد. این پژوهش به روش توصیفی و از نوع کتابخانه ای و با هدف بررسی نقش مدارس مقطع ابتدایی در دستیابی به عدالت آموزشی جنسیتی در نظام آموزشی ایران انجام شده است. یافته های پژوهش بیانگر آن است که مدارس با حرکت به سمت هوشمند سازی، با ایجاد امکان تلفیق فناوری اطلاعات و برنامه های درسی و ایجاد امکان دسترسی به دنیایی از اطلاعات مرتبط درسی، عدالت محوری و کاهش نابرابری های جنسیتی و آموزشی در فرصت های تعلیم و تربیت ، می توانند فرصتهای لازم را برای تلاش دانش آموزان به صورت انفرادی و براساس توانایی های یادگیری، بوجود آورند .