نگرشی پیرامون مهدویت نوعیه در طریقت های صوفیه شیعه با تأکید بر دیدگاه فرقه کبرویه ذهبیه
منبع:
کلام و ادیان سال ۵ زمستان ۱۴۰۲ شماره ۴ (پیاپی ۱۲)
103 - 126
حوزههای تخصصی:
موضوع مهدویت و امامت حجت بن الحسن عسکری(عج) یکی از مباحث چالشبرانگیز در اندیشه صوفیان متشیع به شمار میآید. این چالش، ناشی از دشواری در جمع میان باور به مهدویت امام زمان(عج) و آموزههای «قطبیت» و «انسان کامل» است. اقطاب و مشایخ معاصر فرقه ذهبیه که خود را از پیروان تشیع میدانند، در آثار خود به وجود و حیات امام زمان(عج) اذعان کردهاند؛ اما در عین حال، بر آموزه قطبیت عرفانی نیز تأکید دارند و تلاش کردهاند تا میان این دو مفهوم جمع کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و مبتنیبر منابع کتابخانهای، در پی آن است که با نگاهی جامع به اندیشهها و آثار اقطاب ذهبیه، دیدگاه مشایخ این جریان را درباره مهدویت و امامت حجت بن الحسن عسکری(عج) تبیین کند. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که علیرغم تأکید اقطاب معاصر ذهبیه بر وجود و حیات حجت بن الحسن عسکری(عج)، بحث مهدویت و امامت ایشان بهگونهای متفاوت از نگرش شیعیان مطرح میشود. همچنین مبانی فکری ذهبیان، بهویژه درزمینههای «قطبیت»، «سلسله طریقتی» و «مهدویت نوعیه»، آنها را بهسمت پذیرش مهدویت نوعیه یا حتی عدم پذیرش امامت امامزمان(عج) سوق میدهد تا بدانجا که برخی از اقطاب بزرگ این جریان مانند علاءالدوله سمنانی ضمن اذعان به تولد آن حضرت، بهصراحت از رحلت حجت بن الحسن(عج) در قرنهای پیشین، سخن گفتهاند.