فاطمه ارجمند

امروزه با افزایش به کارگیری فناوری اطلاعات در ثبت مستندات بیماران در مراکز بهداشتی، سیستم های اطلاعات بیمارستانی نقش مهمی را در این مراکز ایفا می کنند.کاربردپذیری معیار مهمی در طراحی رابط کاربری سیستم های اطلاعات بیمارستانی بوده و ارزیابی مداوم آن مشکلات این سیستم ها را به درستی شناسایی کرده و سبب توسعه بهینه آن می شود. در پژوهش حاضر ارزیابی کاربردپذیری رابط کاربری سیستم های اطلاعات بیمارستانی از دیدگاه کاربران با استفاده از مدل کاربردپذیری پوردو انجام شد. این پژوهش کمی و به روش پیمایشی است. ابزار پژوهش پرسشنامه آزمون کاربردپذیری پوردو است. جامعه پژوهش کاربران سیستم اطلاعاتی بیمارستان کودکان بندرعباس بودند که با استفاده از روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. 169 نفر شامل کارمندان و پرستاران برای مشارکت در این پژوهش انتخاب شدند و پرسشنامه ها جهت نظرسنجی در اختیار آن ها قرار گرفت. پس از جمع آوری پرسشنامه ها تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد. یافته ها نشان داد که تفاوت معناداری بین هریک از ابعاد هشتگانه پوردو به صورت جداگانه در هریک از بخش ها وجود دارد. میانگین نمره کاربردپذیری در حیطه انعطاف پذیری تفاوت معنادار نداشت. میانگین نمره راهنمای کاربر کمتر از حدمتوسط،میانگین سایر حیطه ها و کاربردپذیری به طور کلی بیشتر از حد متوسط بود. در پژوهش حاضر میانگین کاربردپذیری در کل حیطه ها بیشتر از حد متوسط گزارش شده و در نتیجه می توان گفت که سیستم مورد بررسی در این پژوهش از کاربردپذیری مناسبی برخوردار بوده و رضایت کاربران را در هنگام کار با آن به خوبی به خود جلب کرده است. اما با این حال در برخی حیطه ها همچون راهنمای کاربر و انعطاف پذیری نمره کمی گرفته و نیاز به توسعه سیستم با در نظر گرفتن این ابعاد است.

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مراحل چرخه عمر بر استفاده شرکت ها از اعتبار تجاری است. تحلیل آماری با استفاده از اطلاعات 171 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1388 تا 1400 انجام شده است. برای آزمون فرضیه های پژوهش از الگوهای رگرسیون چندگانه داده های ترکیبی با روش برآورد حداقل مربعات تعمیم یافته و روش کنترل اثرات سال و صنعت استفاده شده است. جهت سنجش چرخه عمر از رویکرد دیکینسون (2011) به عنوان معیار اصلی و رویکرد نسبت سود انباشته دی آنجلو و همکاران (2005) به عنوان معیار مکمل استفاده شد. نتایج آزمون ها نشان داد شرکت ها در مراحل تولد، رشد و افول از اعتبار تجاری بیشتری نسبت به مرحله احیاء استفاده می کنند در حالی که اعتبار تجاری در مرحله بلوغ تفاوت معناداری با مرحله احیاء ندارد. نتایج آزمون های تکمیلی نیز نتایج اولیه را تایید می نماید. نتایج پژوهش حاضر به غنای ادبیات نظری اعتبار تجاری و تئوری تامین مالی در مراحل چرخه عمر می افزاید؛ به خصوص اینکه بازاری در حال توسعه مورد پژوهش بوده است.