سجاد نیازی فرد

سجاد نیازی فرد

مطالب
ترتیب بر اساس: جدیدترینپربازدیدترین

فیلترهای جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱ تا ۲ مورد از کل ۲ مورد.
۱.

تقدیم و تأخیر در قرآن از نگاه طباطبایی

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴۶۷ تعداد دانلود : ۳۴۳
تفسیر المیزان فی تفسیر القرآن اثر محمدحسین طباطبایی از مهم ترین تفاسیر معاصر شیعه است که به روش تفسیر قرآن با قرآن نوشته شده است. طباطبایی، هم چنان که در بحث های تفسیری خود دیدگاه هایی جدید ارائه کرده، در علوم قرآن هم به مثابه عالمی شیعی نوآوری هایی داشته است. از جمله این نوآوری ها توجه او به اهمیت بحث تقدیم و تأخیر آیات هم چون یکی از مباحث علوم قرآن برای فهم قرآن است. این بحث به دلیل ارتباط تنگاتنگ آن با شناخت سیاق موردتوجّه طباطبایی قرار گرفته است. هدف مطالعه کنونی بازشناسی دیدگاه های طباطبایی در این زمینه، و تبیین جایگاه این آراء در قیاس با دیدگاه های دیگر مفسران در مباحث تقدیم و تأخیر آیات است. بنا ست ضمن بررسی اسباب تقدیم و تأخیر از دیدگاه طباطبایی، گزارشی از نوآوری های وی در گسترش اسباب تقدیم و تأخیر هم چون إسترحام، إشفاق و بیان شمول ارائه شود و در کنار آن، تبیین نوآورانه طباطبایی از مفهوم تقدیم و تأخیر نیز تبیین گردد.
۲.

Ibn Abī Shaybah’s Methodology in Compiling al-Muṣannaf and Its Position within the Hadith Corpora of Islamic Denominations(مقاله علمی وزارت علوم)

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۱۴ تعداد دانلود : ۱۲
al-Muṣannaf by Abū Bakr ibn Abī Shaybah (d. 235/849) is among the most significant hadith works in Islamic history. With more than 37,000 reports covering a wide range of legal, ethical, theological, and historical subjects, it played a crucial role in preserving the narrative heritage of the early centuries. In addition to Prophetic traditions, the collection contains numerous statements by Companions and Successors, and its structure is organized into legal and thematic chapters. This study uses a descriptive–analytical approach to examine the structure and content of the work. The aim is to clarify Ibn Abī Shaybah ’s methodology in collecting, arranging, and transmitting reports. The study also assesses the status of al-Muṣannaf within Sunni hadith corpora and its reception in Shi’a sources. The findings show that Ibn Abī Shaybah emphasized unelaborated transmission, detailed Isnād citation, thematic arrangement, and the inclusion of diverse materials. He left biographical evaluation, content analysis, and preferential judgment to the reader. This approach makes the work a neutral and foundational source for historical studies and comparative Fiqh, but further analysis is needed for direct juridical use. The high esteem of Sunni hadith scholars for this work and the frequent references to it by Shi’a scholars demonstrate its inter-sectarian relevance and value for comparative scholarship.

کلیدواژه‌های مرتبط

پدیدآورندگان همکار

تبلیغات

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان