محمدنقی رفعت نژاد

محمدنقی رفعت نژاد

مطالب
ترتیب بر اساس: جدیدترینپربازدیدترین

فیلترهای جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱ تا ۴ مورد از کل ۴ مورد.
۱.

Comparative Narrative Analysis of the Meaning and Referent of "Nāqūr" in Verse 8 of Sura al-Muddaththir from the Perspective of Shia and Sunni Exegetes(مقاله علمی وزارت علوم)

کلیدواژه‌ها: Nuqira Nāqūr Nafkh SUR Isrāfīl Signs of the Resurrection Sura al-Muddaththir

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۷ تعداد دانلود : ۶
The Holy Qur’an refers to numerous signs and events pertaining to the afterlife, particularly the Day of Resurrection. One such reference occurs in verse 8 of Sura al-Muddaththir : " Fa Idhā Nuqira fī al-Nāqūr " (So when the trumpet is sounded). Since the expression " Nuqira fī al-Nāqūr " appears exclusively in this verse as a sign of the establishment of the Resurrection, exegetes have differed regarding its meaning and referent. Most commentators interpret " Nuqira " as " Nafkh " (meaning blowing or sounding) and " Nāqūr " as " Ṣūr " (meaning the trumpet or the horn). However, some have suggested that " Nāqūr " refers to the human heart, soul, body, or even the book of deeds. Certain narrative Shia exegetes, relying on Shia traditions, have interpreted this verse as alluding to the time of the advent of the Mahdī (AJ), considering " Nāqūr " to be the blessed heart or ear of the Imam. This article, employing a descriptive-analytical method and examining the relevant opinions and traditions in the exegetical works of both Sunni and Shia scholars, clarifies the meanings of "Nuqira " and " Nāqūr ." The study accepts the primary view and regards alternative interpretations as inconsistent with internal and external evidence, arguing that Shia traditions (assuming their authenticity) should be understood as interpretation ( Ta’wīl ) or exegesis ( tafsīr bil Bāṭin ), in the sense of " Jary wa Taṭbīq " (application and adaptation).
۲.

پژوهشی در چگونگی کاربرد روایات تفسیری ائمه (علیهم السلام) در تفسیر تبیان(مقاله علمی وزارت علوم)

کلیدواژه‌ها: روایات تفسیری ائمه اطهار تفسیر تبیان

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۸ تعداد دانلود : ۵
مقاله حاضر با هدف بررسی جایگاه و کاربرد روایات تفسیری اهل بیت ع در تفسیرتبیان به بررسی عملکرد شیخ طوسی در قبال روایات تفسیری ائمه(علیهم السلام) به روش توصیفی تحلیلی پرداخته و در بررسی های انجام شده تبیین شد که عملکرد این مفسر در مورد روایات مربوط به آیات احکام نازل شده از ائمه (علیهم السلام) نسبتاً بهتر از عمکردش در قبال سایر روایات تفسیری آنها بوده و در این مورد باید گفت؛ شیخ طوسی برخی از روایات را اصلا ذکر نکرده و برخی را هم که ذکر کرده یا به صورت اشاره ضمنی به مضمون روایت و نقل آن از قول دیگران و یا اشاره صریح به روایت امام معصوم (علیه السلام)بوده است که البته در این مورد نیز اگرچه بعضاً روایات را با ذکر نام و حفظ شأن معصوم (ع )آورده اما برخی از روایات را نیز به صورت مجهول و بدون نام معصوم )ع( و برخی را با مقدم داشتن نام راوی غیر معصوم ذکر کرده است.
۳.

مدالیل تربیتی «سنت های الهی»: با تأکید بر بُعد شناختی(مقاله پژوهشی حوزه)

کلیدواژه‌ها: سنت الهی تربیت دینی شناخت

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۲۰۰۰ تعداد دانلود : ۶۴۰
«سنت های الهی»، به معنای قوانین ثابتی که خداوند عالم برای تدبیر جهان هستی به کار گرفته است، ضمن بیان قوانین فردی و اجتماعی، دربردارنده دلالت های تربیتی متنوعی است که توجه به آنها می تواند در سه بعد شناختی، گرایشی و کنشی تربیت انسان مورد بهره برداری قرار گیرد. تلاش پژوهش حاضر بر آن است تا با استفاده از آیات قرآنی متضمن «سنت های الهی»، دلالت های تربیتی این سنن را صرفاً در «بُعد شناختی» تربیت دینی روشن سازد. فرض اولیه پژوهش بر این است که آگاهی و معرفت مربی به این سنن در درجه اول، و آشناسازی متربی با این قوانین الهی در درجه دوم، زمینه های شناختی و معرفتی را برای فرایند «تربیت دینی» فراهم و تسهیل می سازد. بر اساس نتایج حاصله، پنج نوع شناخت مؤثر در تربیت دینی که به طور خاص از آیات متضمن سنت های الهی استفاده می شود، عبارت اند از: 1.شناختِ آگاهی، 2. شناخت خداوند، 3. شناخت انسان، 4. شناخت دنیا و آخرت، 5. شناخت عمل. این پژوهش نشان داده است که آیات مرتبط به سنت های «هدایتِ مؤمنان» و «زیادت ضلالتِ کفار و منافقان» در نگاهی معرفت شناختی، آیات مربوط به سنت «نظارت الهی» و «اراده مطلقه الهی» در باب خدا شناسی، آیات «امانت»، «اختلاف درجات» و «نفی حرج» در بخش شناخت انسان، آیات مربوط به سنت های «اجل محتوم» و «ابتلا» در خصوص شناخت دنیا، و نهایتاً سنت های مربوط به «آگاهی انسان از نتایج اعمال» در بحث شناخت دنیا، در جهت دهی سیر تربیت دینی انسان به ویژه در بعد شناختی آن، نقشی اثرگذار و معنادار دارد.
۴.

پژوهشی در تبیین معنای «اتقوا الله» و تفسیر آن(مقاله علمی وزارت علوم)

کلیدواژه‌ها: تقوا اتقوا تقوای خدا فعل «وقی» هیئت فعل اتَّقی

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۲۱۵۱۰ تعداد دانلود : ۱۳۴۹
واژه تقوا و مشتقات آن به ویژه فعلِ «إتّقی» از واژگان بسیار پرکاربر در فرهنگ و متون دینی اسلام به ویژه آیات و روایات است. اهمیت معناشناسی این واژه پیش از هر چیز و پیچیدگی نسبی مفهومی آن از یکسو و برداشت های نادرست معنایی از آن از سوی دیگر سبب شد تا با پژوهشی کامل به معناشناسی این واژه و مشتقات آن به ویژه «اتقی» بپردازیم. در مقاله پیش رو مباحث معناشناسی این واژه و برخی مشتقاتش در 4 محور به بحث گذارده شده است: 1. ریشه تقوی و صیغه آن 2. معنا و مفهوم دقیق ریشه مشتقات (وقی)؛ 3. معنا و مفهوم هیئت فعل اتّقی؛ 4. معنای اتقوا الله و مقصود از آن. در این مقاله به اثبات می رسد که این ماده در تمام کاربردهای خود بر نوعی حفظ و نگهداری دلالت می کند و اتّقاء از چیزی به معنای محافظت شدن و مصون ماندن از امری است که انسان از گزند او در امان نبوده؛ درنتیجه از او ترسیده و دوری می گزیند. باب افتعال در این واژه معنای مطاوعه را می رساند. تقوای خدا و اتقای از او در حقیقت اتقای از صفات جلالیه و عذاب اوست و جمله اتقوا الله و مانند آن از اوامر انذاری بوده و در مقام تخویف و تحدیر به کار می رود. شیوه پژوهش در این مقاله توصیفی- تحلیلی با استفاده از نظریات بزرگان به ویژه اهل لغت و با به کارگیری روش استنباطی و اجتهادی است.

کلیدواژه‌های مرتبط

پدیدآورندگان همکار

تبلیغات

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان