امیرحسین کربلایی کریم

پیش بینی ورشکستگی در تحلیل وضعیت مالی یک سازمان و در اقتصاد جهانی امروز جایگاه مهمی دارد. این موضوع موجب نگرانی سهامداران گردیده است بنابراین آنها به دنبال راه حل هایی می گرددند که بتوانند قبل از وقوع اتفاق ناگوار و جهت حفظ منافع اصلی و اولیه، شرکتهای درگیر بحران را شناسایی نمایند. پیش بینی درماندگی مالی شرکت ها در سال های اخیر بسیار مورد توجه پژوهشگران حوزه ادبیات مالی قرار گرفته است و در این حوزه نیز تحقیقات بسیاری انجام شده است. تحقیق حاضر با مطالعه مبانی نظری موجود و اهمیت موضوع سعی می کند با ارائه یک الگوی مفهومی - ریاضی و بکارگیری روش آماری جدید با تمرکز بر صورت جریانهای نقدی تعدیل شده یک مدل ریاضی برای پیش بینی ورشکستگی برای شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تدوین نماید. برای انجام این پژوهش داده های 112 شرکت در بازه زمانی 1390 لغایت 1399 گردآوری و با بکارگیری روش رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شدند. یافته های این پژوهش نشان می دهد تاثیر اجزای صورت جریانهای نقدی تعدیل شده در پیش بینی بحران مالی شرکتها مثبت و معنی دار می باشند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی این موضوع است که آیا متغیرهایی که از طریق تعدیل سودحسابداری به دست آمده اند، نسبت به سود هر سهم تاثیر بیشتری بر بازده سهام دارند؟ برای بررسی این موضوع، چهار فرضیه تدوین و نمونه ای از بین شرکت­های تولیدی پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1381 الی 1387 انتخاب شد و برای آزمون هر فرضیه یک مدل رگرسیونی تک متغیره ارائه گردید. متغیرهای مستقل در این پژوهش جریان نقدی آزاد، بازده نقدی سرمایه گذاری، ارزش افزوده اقتصادی و سود هر سهم هستند. همچنین، بازده سهام به عنوان متغیر وابسته پژوهش در نظر گرفته شد. در این پژوهش، از روش داده های ترکیبی(تابلویی) برای برآورد مدل رگرسیونی استفاده شده است . نتایج این پژوهش نشان می دهد که شاخص های جدید ارزیابی عملکرد ارتباط معنی داری با بازده سهام ندارند. همچنین، نتایج نشان می دهد که اعتبار سود هر سهم به عنوان یک معیار سنتی ارزیابی عملکرد هنوز به قوت خود باقی است. در رابطه با ارزیابی عملکرد شرکت بر اساس سه شاخص فوق، در سطح کل صنایع در دوره زمانی مربوطه برتری این شاخص ها نسبت به معیار سنتی سود هر سهم مبهم است.