گفتمان پزشکی و مناقشات امر جنسی پس از ورود مدرنیته به ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
امر جنسی در جهان سنت ماهیت ایدئولوژیک داشت و بر مبنای تعارض حوزه های عمومی و خصوصی فهم می گردید .اما با ورود مدرنیته به ایران، امر جنسی به عنوان پدیده فرهنگی و اجتماعی ، محل مناقشات گفتمانی قرار گرفت.حال مساله این است که در فرآیند نفوذ مدرنیته به ایران چه رویکردهایی با بهره گیری از گفتمان پزشکی در راستای مدیریت و کنترل امر جنسی در جامعه به مناقشات نظری پرداختند و استراتژی هر یک از این رویکردها و گفتمانها در حل مشکلات جنسی در جامعه را چگونه می توان صورت بندی کرد؟ یافته های این پژوهش نشان می دهد که دین و مدرنیته به عنوان دو گفتمان رقیب با بهره گیری از گفتمان پزشکی به مناقشه درباره تنظیم ناهنجاری های جنسی پرداختند . این مناقشات با بیماری های مقاربتی آغاز گشت که در مواجهه با این بیماری دو گفتمان اصلی سربرآورد: گفتمان دینی که در آن تنانگی را دال بر فساد و فحشاء و مساله ای بیگانه قلمداد می کرد و دیگری گفتمان مدرن بود که بیماری های مقاربتی را از حوزه اخلاق و نگرش ایدئولوژیک خارج کرده و با استخدام معانی پزشکی آن را نه زیست مجرمانه ، بلکه عرصه بیماری تعبیر می کرد . هر چند پیوستگی و امتزاج دین با عرصه های سیاسی و اجتماعی در عصر قاجار نتوانست سایر رویکردها را از هژمونی گفتمان دینی برهاند اما همچنان عناصر مورد توافق دین مهمترین معانی طرد و برجسته سازی در مدیریت و کنترل بیماری های مقاربتی به شمار می آمدند .Medical discourse and sexual controversies after the arrival of modernity in Iran
In the traditional world, sexuality possessed an ideological nature and was understood based on the conflict between public and private spheres. However, with the advent of modernity in Iran, sexuality, as a cultural and social phenomenon, became subject to discursive controversies. The central question is: during the process of modernity's infiltration into Iran, which approaches utilized medical discourse to engage in theoretical debates concerning the management and control of sexuality in society, and how can the strategies of each of these approaches and discourses in addressing sexual issues in society be formulated? The findings of this research indicate that religion and modernity, as two competing discourses, employed medical discourse to debate the regulation of sexual deviances. These debates commenced with venereal diseases, in response to which two main discourses emerged: the religious discourse, which considered physicality (tanÄngÄ«) a sign of corruption, prostitution, and a foreign issue, and the modern discourse, which removed venereal diseases from the realm of morality and ideological perspective and, by employing medical meanings, interpreted them not as criminal behavior but as a domain of illness. Although the integration and intertwining of religion with political and social spheres in the Qajar era could not liberate other approaches from the hegemony of religious discourse, the elements agreed upon by religion remained the most significant meanings of rejection and highlighting in managing and controlling venereal diseases.
تبلیغات
