L’étude de l’écriture autobiographique d’André Gide dans Si le grain ne meurt selon le Pacte autobiographique de Philippe Lejeune : pour une confrontation réel-paradoxal (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
Le présent article a pour but d’étudier l’écriture autobiographique d’André Gide (1869-1951) dans Si le grain ne meurt afin de mettre en évidence le réel et le paradoxe dans ses confessions personnelles. En effet, on prend en considération Le pacte autobiographique de Philippe Lejeune comme une mesure convenable où la production de l’image de soi et la réinvention (André Gide) deviennent le pivot de tout regard recherché : le moi « mobile » ou le moi « fixe » ? Ceci dit, Gide s’efforce de justifier l’image de soi par le biais d’une narration occasionnelle en faisant allusion à la seconde réalité dite le désir subjectif. Ainsi, nous nous proposons d’appliquer Le pacte autobiographique dans notre recherche, ce qui nous permet de connaitre Si le grain ne meurt comme un récit paradoxal dont la certitude ou l’incertitude demeure au sein de tout regard rétrospectif une quête énigmatique. Nous tenterons de montrer également dans Si le grain ne meurt, l’opinion de Gide à propos de l’autobiographie et d’en extraire les motivations qui le rendent un narrateur opportuniste.مطالعه ی نوشتار خودزیست نامه ی آندره ژید در «اگر دانه نمیرد» بر اساس مبانی خودزیست نگاری فیلیپ لوژون: تقابل، واقعیت و تناقض
مقاله ی حاضر بر آن است تا به مطالعه ی نوشتار خودزیست نامه ی آندره ژید (1951-1869) در اگر دانه نمیرد بپردازد و تقابل بین تناقض و واقعیت را در اعترافات شخصی او آشکار سازد. در واقع، مبانی اتوبیوگرافی (خودزیست نگاری) فیلیپ لوژون به عنوان معیاری مناسب به کار گرفته می شود تا بازآفرینی تصویر خویش و خلق دوباره ی خود (آندره ژید) هدف هر نگاه جستجو گر قرار گیرد: من «متحرک» یا من «واقعی» ؟ این بدان معناست که ژید با اشاره به عبارت حقیقت ثانویه که میل باطنی تلقی می شود، تلاش می کند سرگذشت نویسی خویش را در روایتی مصلحت طلبانه توجیه کند. بدین ترتیب، کاربرد مبانی اتوبیوگرافی لوژون، برای بررسی اگر دانه نمیرد به عنوان اثری دوگانه پیشنهاد می دهیم، به طوری که تناقض و یاواقعیت آن در هویتی پیچیده و نگاهی به گذشته متبلور می شود. تلاش خواهیم کرد در این اثر دیدگاه ژید را در قبال اتوبیوگرافی نشان دهیم و انگیزه های وی را در نقش یک راوی فرصت طلب مشخص نماییم.
تبلیغات
