کالبدشکافی یک شکست: تحلیل شکاف میان نظریات برنامه ریزان شهری و مسائل واقعی حاکم بر سکونت گاه های غیر رسمی (مطالعه موردی کمپ بی بندر امام خمینی) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
سکونتگاه های غیررسمی، به عنوان یکی از چالش های پیچیده شهری در ایران، نیازمند رویکردهایی فراتر از مداخلات سنتی و کالبدی هستند. این پژوهش با تمرکز بر سکونتگاه غیررسمی کمپ B (شهرک شهید صباغان) در بندر امام خمینی، به کالبدشکافی دلایل شکست نظام مند پروژه های بازآفرینی در این منطقه می پردازد. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل مبتنی بر نظریه زمینه گرا و تحلیل محتوای عمیق مصاحبه با سه گروه از کنشگران کلیدی (دولتی، متخصصان و ساکنان) و همچنین تحلیل فراوانی داده ها برای سنجش وزن موضوعی هر مقوله است. یافته های پژوهش نشان می دهد که کانون اصلی بحران، نه در مسائل اجرایی، بلکه در ریشه های عمیق مدیریتی نهفته است. بر اساس تحلیل فراوانی، مقوله حکمرانی ناکارآمد و گسست از زمینه با اختصاص ۴۱ کد باز، به عنوان مرکزی ترین بُعد شکست شناسایی شد. این مقوله که شامل آسیب شناسی در شناخت اولیه، رویکرد بالا-به-پایین و حذف مشارکت مردم است، بستر اصلی شکست را فراهم آورده. در رتبه دوم، پیامدهای چندبعدی ویرانگر با ۲۵ کد باز قرار دارد که در میان آن، «تخریب کالبدی» با ۱۱ کد، مشهودترین نتیجه این ناکارآمدی بوده است. جالب آنکه، مقوله ضرورت گذار پارادایمی ۱۰ کد باز از مقوله «فرآیندهای فرسایشی» (۹ کد باز) فراوانی بیشتری دارد که نشان دهنده تمایل شدید ذی نفعان به تغییرات بنیادین است. این مقاله نتیجه می گیرد که شکست پروژه، اساساً یک بحران پارادایمیک و مرتبط با الگوی حکمرانی است. لذا هرگونه مداخله مؤثر در آینده باید از راه حل های صرفاً تکنیکی فراتر رفته و بر اصلاح مدل حکمرانی به سوی رویکردی مشارکتی، زمینه مند و مردم محور متمرکز شود.Anatomy of a Failure: Analyzing the Gap between Urban Planners' Theories and the Prevailing Realities in Informal Settlements: A Case Study of Camp B, Bandar Imam Khomeini
Informal settlements, as one of Iran's complex urban challenges, necessitate approaches that extend beyond traditional and physical interventions. This research, focusing on the informal settlement of Camp B (Shahid Sabaghan Town) in Bandar Imam Khomeini, dissects the systemic reasons behind the failure of urban regeneration projects in this area. The research methodology is based on grounded theory and in-depth content analysis of interviews with three key stakeholder groups (governmental officials, experts, and residents), complemented by data frequency analysis to assess the thematic weight of each category.
The findings reveal that the core of the crisis is not rooted in implementation issues but in deep-seated managerial problems. Based on the frequency analysis, the category of "Ineffective Governance and Disconnection from Context" was identified as the central dimension of failure, with 41 open codes. This category, encompassing deficiencies in initial problem diagnosis, a top-down approach, and the exclusion of public participation, laid the primary groundwork for the failure. Ranking second are the "Devastating Multidimensional Consequences" with 25 open codes, among which "Physical Degradation" (11 codes) was the most tangible outcome of this inefficiency. Notably, the category "The Necessity of a Paradigm Shift" (10 open codes) had a higher frequency than "Erosive Processes" (9 open codes), indicating a strong inclination among stakeholders towards fundamental changes.
This paper concludes that the project's failure is essentially a paradigmatic crisis linked to the governance model. Therefore, any effective future intervention must transcend merely technical solutions and concentrate on reforming the governance model towards one that is participatory, context-aware, and people-centric.
تبلیغات
