کرسنت و بحران روایت ملی؛ تحلیل حقوقی–رسانه ای اعتماد در حکمرانی انرژی ایران
آرشیو
چکیده
این مقاله با رویکردی میان رشته ای در پی تبیین این گزاره است که پرونده کرسنت فراتر از یک اختلاف صرفاً حقوقی، به آزمونی برای سنجش کفایت ارتباطی و مشروعیت حکمرانی انرژی در ایران بدل شده است. بر پایه تحلیل اسنادی آرای داوری، گزارش های بین المللی (از جمله GAR و Fitch)، داده های رسانه ای داخلی (ایرنا، ایسنا، فارس) و شبکه های اجتماعی فارسی، نشان داده می شود که واگرایی میان روایت حقوقی و روایت رسانه ای درباره کرسنت، به تولید ابهام معنایی، فرسایش اعتماد نهادی و افزایش ریسک سیاسی در بخش انرژی منجر شده است. یافته ها حاکی است که بخش بزرگی از بازنمایی رسانه ای پرونده دارای خطاهای حقوقی است و افکار عمومی، در غیاب دسترسی به متن رأی، آن را عمدتاً «نماد فساد» تلقی می کند. همچنین، ترس از تکرار تجربه کرسنت در میان مدیران نفتی، به نوعی فلج اداری در امضای قراردادهای جدید انجامیده است. در بخش پایانی، مقاله با الهام از تجارب نروژ، مالزی و امارات، پیشنهاد ایجاد «نظام روایت ملی انرژی» (NREN)، ثبت عمومی دعاوی بین المللی و تشکیل کمیته مشترک رسانه و حقوق انرژی را به عنوان پیش شرط گذار از حکمرانی واکنشی به حکمرانی ارتباطی مطرح می کند.Crescent and the Crisis of National Narrative: A Legal–Media Analysis of Trust in Iran’s Energy Governance
This article adopts an interdisciplinary approach to argue that the Crescent case, beyond being a purely legal dispute, has transformed into a critical test of communicative competence and the legitimacy of energy governance in Iran. Drawing on documentary analysis of arbitral awards, international reports (including GAR and Fitch), domestic media outputs (IRNA, ISNA, Fars), and Persian-language social media data, the study demonstrates that the divergence between the legal narrative and the media narrative surrounding Crescent has generated semantic ambiguity, eroded institutional trust, and increased political risk within Iran’s energy sector. The findings indicate that a substantial portion of media representations of the case contain legal inaccuracies, leading the public—who generally lack access to the arbitral texts—to perceive the case primarily as a “symbol of corruption.” Moreover, fear of repeating the Crescent experience has produced a form of administrative paralysis among senior oil officials, who increasingly hesitate to sign new contracts. Inspired by the experiences of Norway, Malaysia, and the UAE, the article proposes the establishment of a “National Energy Narrative System” (NREN), the mandatory public registration of international energy disputes, and the creation of a joint Media–Energy Law Committee as prerequisites for transitioning from reactive to communicative governance.
تبلیغات
