چکیده

دریای خزر به عنوان بزرگ ترین دریاچه جهان، در سواحل و مرزهای آبی خود با مشکلات زیست محیطی روبه رو است و راهکار برون رفت از آن، حمایت کیفری از محیط زیست شهری در قالب جرم انگاری رفتارهای مخرب علیه درختان، پسماندها، آلودگی هوا، آب وخاک و آلودگی صوتی و هم چنین تهدید علیه بهداشت عمومی و خسارات وارده به محیط زیست در آن، محدود به مقررات کنوانسیون حقوق دریاها است. دولت ها برای بهره برداری از منابع طبیعی مطابق سیاست های محیط زیستی (مرز آبی دریای خزر) حق حاکمیت دارند. سؤال مورد نظر این است که جبران خسارت وارده به محیط زیست در مرز آبی دریای خزر به چه صورت می باشد؟ و فرضیه آن است که موضوع آلودگی محیط زیست مرزهای دریای خزر مورد مناقشه بوده است. حاصل سخن اینکه اگر خسارت از سوی پیمانکار در هر صورت رخ دهد، ولو اینکه دولت حامی، اقدامات مقتضی لازم را انجام داده باشد، مسؤولیت کیفری و جبران خسارت برای وی متصور است. روش پژوهش به صورت توصیفی تحلیلی و هدف جبران خسارت، مسؤولیت کیفری دولت های عضو در مرز آبی دریای خزر می باشد.

Compensation of Damages to the Environment of Caspian Sea Sides with Emphasis on Criminal Law

The Caspian Sea, as the largest lake in the world, faces environmental problems on its shores and water borders, and its solution is criminal protection of the urban environment in the form of criminalizing destructive behaviors against trees, waste, air, water and soil pollution and noise pollution, as well as threats to public health and damage to the environment based on the provisions of the Convention on the Law of the Sea. Governments have the sovereign right to exploit natural resources according to environmental policies (water border of the Caspian Sea). The question is how to compensate the damage to the environment of the Caspian Sea? And the hypothesis is that the issue of Caspian Sea border contamination is always disputed. The result is that if the damage occurs by the workers in any case, even thought the sponsor government has done appropriate measures; it is possible to suppose criminal responsibility and compensation for him.

تبلیغات