رسول نیکنام

این مقاله به دنبال جانمایی منابع ملی در نظریه و چهارچوب کلان توسعه ملی «الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت» است. به این منظور، نخست به توضیح مفهوم منابع ملی و ذکر انواع آن و در ادامه به اثبات اینکه پیشرفت ماهیتی هنجاری دارد پرداخته است. بادرنظرداشتن روند شکل گیری نگرش و اندیشه سرمایه داری و انسان محوری در غرب و مبتنی بر نظریات انتقادی و دیدگاه آنها در خصوص نظام سرمایه داری و اثرات این دیدگاه بر مقوله منابع، نقدهای فراوانی بر تجویز فرهنگ فراگیر و بالتبع الگوی توسعه فراگیر وجود دارد؛ به تعبیری دیگر، در هر مکان و زمان باید نظریه و یا الگوی توسعه بومی که به لحاظ فرهنگی و اعتقادی، اقتضائات زمانی و مکانی را در نظر گرفته باشد، مورد استفاده قرار گیرد و نقشه راه پیشرفت، مبتنی برآن باشد. لذا اگر در پی دست یابی به الگوی بومی پیشرفت اسلامی ایرانی هستیم باید موتور محرکه مطلوبیت ساز الگویمان، فرهنگ متشکل از زیرساخت های دینی و ایرانی و فرهنگی مبتنی بر آموزه های اسلامی و وجوه فرهنگی و اخلاقی ایرانی باشد.