عدنان عربی زاده

اندیشمندان اهل تسنن بر این باورند، راویانی که به صحابه دشنام دهند یا مرتکب بدعت کبرا شوند و یا به آن بدعت، دعوت کنند، مورد جرح و ضعف قرار می گیرند. ازاین رو راویان فراوانی را تنها به جهت نکوهش برخی صحابه تضعیف کردند؛ ولی از جهت دیگر گرفتار تناقض آشکاری شدند و راویانی را که ناصبی هستند و یا به امیرمؤمنان دشنام داده اند، برخلاف این مبانی خود، توثیق کرده و در صحیح ترین منابع خود از آنها روایت نقل کرده اند. هدف این مقاله آن است تا شماری از راویان ناصبی که مورد توثیق اندیشمندان اهل تسنن قرار گرفته اند، نام ببرد و سرانجام دوگانگی آنها در جرح و تعدیل دشنام دهندگان صحابه به ویژه راویان ناصبی را به اثبات برساند و این دوگانگی آنها را آشکار سازد.