سنا محمدی خانقاه

این پژوهش با رویکردی کمی و با هدفی کاربردی طراحی شده و در زمره مطالعات توصیفی-تحلیلی از نوع پیمایشی قرار می گیرد. تمرکز اصلی تحقیق بر ارزیابی و تحلیل ظرفیت های گردشگری سد قشلاق سنندج با تأکید بر اصول توسعه پایدار و با بهره گیری از داده های میدانی و ابزارهای آماری می باشد. راهبرد اجرایی تحقیق مبتنی بر استفاده از پرسشنامه ساختاریافته ای است که بر پایه شاخص های نظری توسعه پایدار در حوزه های اقتصادی، زیست محیطی، انرژی، اقلیمی و فرهنگی-اجتماعی تدوین گردیده است. جامعه آماری پژوهش شامل گردشگران، ساکنان محلی و ذی نفعان حوزه گردشگری در منطقه سد قشلاق بوده و برای تعیین حجم نمونه، از فرمول کوکران استفاده شد که با در نظر گرفتن سطح اطمینان ۹۵ درصد و خطای ۵ درصد، حجم نمونه برابر با ۲۶۵ نفر به دست آمد. همچنین برای سنجش پایایی ابزار از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید که در تمامی مؤلفه ها مقادیری بالاتر از 80/0 به دست آمد که دلالت بر انسجام و قابلیت اعتماد مناسب ابزار دارد. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های تحلیل عاملی اکتشافی به منظور بررسی ساختار شاخص ها و آزمون t تک نمونه ای جهت سنجش معناداری آن ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از بررسی ظرفیت های گردشگری سد قشلاق سنندج نشان می دهد که این منطقه از پتانسیل های قابل توجهی برای توسعه گردشگری پایدار برخوردار است. در مجموع، یافته ها حاکی از آن است که سد قشلاق، با وجود برخی محدودیت های زیرساختی و اقلیمی، ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به یک مقصد گردشگری پایدار دارد، مشروط بر آنکه سیاست گذاری ها بر پایه اصول توسعه پایدار و مدیریت منابع باشد.

پژوهش حاضر در زمینه بررسی آثار برجای مانده از تغییر کارکرد های خیابان های شهری از محور سواره به محور پیاده می باشد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است که با استفاده از پیمایش صورت گرفته است. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. جامعه آماری شهروندان سنندج و رشت که همه بالای 18 سال سن داشتند. جامعه آماری تحقیق شامل شهروندان شهر رشت با جمعیت 639951 نفر و شهروندان سنندج با جمعیت 414069 بر طبق سرشماری سال 95 می باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برای شهر رشت 384 نفر و برای شهر سنندج 381نفر می باشد.جهت تحلیل داده از نرم افزار spss استفاده شد. نتایج حاصل از آزمون نشان داد که پیاده راه فرهنگی رشت از لحاظ افزایش تعاملات اجتماعی اقدامات موثر تری انجام داده است در حالی که پیاده راه فردوسی سنندج بیشتر از لحاظ کالبدی و دسترسی موثر بوده و جنبه های اجتماعی پیاده راه را در نظر نگرفته است.