امید سلحشوری

امید سلحشوری

مطالب
ترتیب بر اساس: جدیدترینپربازدیدترین

فیلترهای جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱ تا ۲ مورد از کل ۲ مورد.
۱.

ارزیابی عملکرد محمدتقی خان و حسین قلی خان بختیاری در دوره قاجار

نویسنده:
حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴۲ تعداد دانلود : ۲۷
محمدتقی خان کُنورسی در زمان فتحعلی شاه قاجار به قدرت رسید. اگرچه در اوایل، قدرتش تنها محدود به طوایف چهارلنگ بختیاری بود، ولی به تدریج طوایف هفت لنگ نیز به قلمرو حکومتش افزوده شد. پس از محمدتقی خان، حسین قلی خان دورَکی دومین خان سرشناس بختیاری بود. وی که از طرف ناصرالدین شاه قاجار لقب ایلخانی گرفت، موفق شد طوایف چهار لنگ و هفت لنگ را مطیع خودش کند. این پژوهش با شیوه توصیفی-تحلیلی درصدد پاسخگویی به این پرسش است که «عملکرد محمدتقی خان و حسین قلی خان در سطح ایل بختیاری و کشور ایران چگونه ارزیابی می شود؟». یافته های پژوهش نشان می دهد که محمدتقی خان با وجود ویژگی هایی مانند شمشیرزنی ماهر، رزمنده ای بی باک، تیراندازی ممتاز، سوارکاری بی همتا، باهوش، باشهامت، کاردان، پرهیزکار و خوش رفتار توانست با مدیریت صحیح به امورات عشایر بپردازد. او تمایل داشت زندگی عشایری را به دهقانی تبدیل کرده و راه تجارت با انگلیسی ها را باز کند و به اختلافات طوایف چهارلنگ و هفت لنگ پایان دهد. حسین قلی خان نیز علاوه بر حفظ نظم و امنیت توانست سرکشان و راهزنان را سرکوب نماید. قدرت طلبی حسین قلی خان اما باعث رنجش ناصرالدین شاه و فرزندش ظل السلطان شد. سرانجام، ظل السلطان طی برپایی یک مهمانی در اصفهان به زندگی حسین قلی خان ایلخانی پایان داد. 
۲.

بررسی مسئله اسکان عشایر بختیاری در عصر رضاشاه

نویسنده:
حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴۱ تعداد دانلود : ۲۶
با آغاز سده چهاردهم خورشیدی، اسکان ایلات و عشایر از جمله ایل بختیاری در دستور کار دولت مرکزی قرار گرفت. این امر با رئیس الوزرایی رضاخان، به یکی از اقدامات مهم دولت تبدیل شد. اگرچه عشایر مقاومت هایی در مقابل عمل مأمورین دولتی از خود نشان دهند، ولی سرانجام پیروزی نهایی با آنان بود؛ زیرا دولت به هر شیوه ای موفق شد عشایر را یکجانشین کند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخ به این پرسش است: «اهداف و انگیزه های دولت مرکزی از اسکان عشایر بختیاری و واکنش بختیاری ها در قبال این اقدام چه بود؟». یافته های پژوهش نشان می دهد که دولت مرکزی، انگیزه های مختلفی از این اقدام داشت. از شرارت های ایلی گرفته تا ناامنی برای کشور، تبدیل به دغدغه های پایتخت نشینان شده بود. به همین دلیل، دولت تصمیم گرفت عشایر را از خانه به دوشی به یکجانشینی مبدل کند. اسکان بختیاری اگرچه از سال 1310 تا پایان حکومت رضاشاه انجام گرفت، ولی اوج این اقدام در طی سال های 1312 تا 1316 رخ داد. دولت برای این کار، نظامنامه اسکان عشایر را نگاشت و برای آن اعتبارات عمرانی در نظر گرفت و حتی خوانین بختیاری مانند مرتضی قلی خان صمصام در کنار مأمورین دولت برای یکجانشین کردن عشایر بختیاری کوشش فراوانی نمود. خان بختیاری توانست تعداد زیادی از عشایر را در سال 1313 در سردسیر و در سال 1315 در گرمسیر بختیاری اسکان دهد. صمصام حدود چهار هزار نفر را به نقاط مختلف خوزستان انتقال داد و ضمن ساختن خانه، شرایط کشاورزی را برای آن ها فراهم نمود.  

کلیدواژه‌های مرتبط

پدیدآورندگان همکار

تبلیغات

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان