الگوی مواجهه امیرالمؤمنین علی (ع) با انحرافات و پیامدهای ظلم آفرین آن؛ مطالعه ای در سیره سیاسی و حکومتی
منبع:
مدینه العلم کاظمیه سال ۴ تابستان ۱۴۰۵ شماره ۲
51-68
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف رفتارشناسی امیرالمؤمنین (ع) در مواجهه با انحرافات و ظلم های برآمده از آن، به این پرسش محوری پاسخ می دهد که الگوی رفتاری ایشان در قبال این پدیده در دوره های مختلف حیات سیاسی چه بوده است. این تحقیق با روش توصیفی - تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و تاریخی، سطوح گوناگون انحراف در عرصه های اجتماعی، سیاسی و دینی را مفهوم شناسی نموده و سپس سیره عملی امام را در دو مقطع پیش از خلافت و دوران زمامداری واکاوی کرده است. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که رویکرد امام، متناسب با مقتضیات زمانه و بر پایه اولویت حفظ کیان اسلام تنظیم می گردید. در دوره خلفای سه گانه، استراتژی صبر راهبردی توأم با ایفای نقش مشورتی و موضع گیری های قاطع در برابر لغزش ها را برگزیدند. پس از پذیرش خلافت نیز، الگوی ایشان بر اصلاح ساختاری استوار بود که در سه محور اساسی تجلی یافت: عزل کارگزاران ناصالح و انتصاب افراد شایسته، بازگرداندن بخشش های نامشروع به بیتالمال و تقسیم عادلانه آن میان همگان. همچنین، رویارویی قاطع با سه جریان انحرافی ناکثین، قاسطین و مارقین و برخورد بدون اغماض با فساد کارگزاران، نشان دهنده تلفیق تدبیر و قاطعیت در سیره حکومتی ایشان است. نتیجه آنکه رهبری دینی آگاه می تواند با اقدامات اصلاحی و رویکردی هوشمندانه، مسیر انحراف را مسدود ساخته و جامعه را به سوی عدالت و پایداری رهنمون گردد.