علیرضا ساعتی

سیلان الوهیّت در سلاسل وجود بنیاد عرفان محسوب می شود. تکیه شیخ نجم الدین کبری بر این مسئله، به شکل یک آموزه، سرآغاز امری بوده که در نهایت به تفسیر سمبولیسم رنگ ها در عرفان اسلامی منجر گشته است. مبنای نظر شیخ نجم الدین کبری در این باب حول این محور است که وجود مستقل الهی قابل دیدن نیست، امّا موجب دیدن سایر اشیاء می شود و این رنگ جلال الهی است. این مطلب در شیخ تا آنجا پیش می رود که رنگ سیاه را نیز نور می داند و تفسیری عرفانی بر آن می نویسد. تفسیر و تجربه شیخ نجم الدین کبری حول این محور و نهایت آن در صورت نورانی و به میان کشیده شدن مبحث "طباع تامّ" و تحلیل آن ساختار و محتوای مقاله حاضر را تشکیل می دهد.