مینو مرتضایی

این پژوهش به بررسی وضعیت منابع ادبیات تطبیقی در ایران می پردازد؛ چراکه اعتبار و روزآمدبودن منابع در کیفیت تحقیقات علمی، بسیار مؤثر است. با گسترش ادبیات تطبیقی در جهان و تولید پیوسته آثار در این حوزه، پژوهشگر با چالش ارزیابی منابع مواجه است؛ به ویژه در ایران که تعدد کتاب ها و مقالات با عنوان تطبیقی لزوماً به معنای اعتبار علمی نیست؛ بنابراین چهارچوب نظری و روش تحقیق، ضرورت اصلی برای قرارگرفتن در حوزه ادبیات تطبیقی است. این تحقیق با معرفی و نقد آثار منتشرشده با رویکرد توصیفی بین سال های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴، به معرفی آن ها می پردازد و نشان می دهد که گاهی کمیت بر کیفیت غلبه دارد. انتخاب این آثار در سال های ذکرشده، به این دلیل است که قبل از آن چندین پژوهش انجام شده است. همچنین هدف این پژوهش کمک به شناخت منابع قابل اعتماد، پرهیز از پژوهش های تکراری و تبیین اهمیت منابع اصلی و ترجمه هاست؛ تا پژوهشگر این حوزه قبل از انجام تحقیق با مهم ترین آثاری که در این حوزه چاپ شده اند، آشنا شود.