زهره وظیفه

در تاریخ اسلام از دیرباز، مساجد و خانه های دانشمندان، به عنوان مراکز پرورش نخبگان و انتقال دانش محسوب می شده است. امام صادق علیه السلام که به لحاظ علمی یکی از دانشمندان برجسته قرن دوم هجری به شمار می روند از روش های خاصی برای تربیت شاگردان استفاده می کردند که نقطه عطفی در گسترش دانش و تربیت نیروهای زبده در تاریخ آموزش قرن های نخست اسلامی محسوب می شود. تبیین این روش های تربیتی و چگونگی تعامل امام با نوابغ و استعدادهای برتر آن دوره تاریخی می تواند الگوی تربیتی مناسبی در نظام آموزشی امروز باشد. نوشتار پیش رو با هدف تبیین روش های تربیتی امام صادق علیه السلام در پرورش نخبگان در پی پاسخگویی به این سؤال است که پیشوای ششم شیعیان برای پرورش نوابغ عصر خود از چه شیوه های تعلیمی و تربیتی استفاده نموده است. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و اطلاعات به روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که امام علاوه بر حلقه های درس عمومی، در خانه خود نیز مدرسه خصوصی برای نخبگان رشته های مختلف علمی ترتیب داده و هر یک را در رشته علمی خاصی آموزش می دادند و به نقد و ارزیابی عملکرد علمی آنان می پرداختند. از دیگر ویژگی های مدرسه امام صادق علیه السلام، رویکرد آینده پژوهانه در تربیت نخبگان، تشویق و الگوسازی، تخصص گرایی، تشکیل جلسات مناظره و روش های آموزش متنوعی همچون املا و نامه نگاری برای انتقال دانش بوده است.