منصوره ساری

قرآن کریم به عنوان معجزه آخرین فرستاده خداوند، در ضمن آیاتی، خود را به عنوان منبع سعادت بشر و کتابی جامع معرفی می کند. این کتاب، از قرن ها پیش مورد بررسی های متعدد قرار گرفته و پرسشی که چندی است اذهان را به خود مشغول ساخته، این است که آیا الفاظ قرآن، همچون محتوای آن، الهی هستند یا اینکه تنها محتوا از جانب خداوند بوده و الفاظ را رسول اکرم(ص) طراحی کرده است. در این زمینه، دیدگاه هایی مطرح شده که مشهورترین آنها عبارت است از: الف) الهی بودن الفاظ و محتوا؛ ب) الهی بودن محتوا و بشری بودن الفاظ. در این نوشتار، با استفاده از روش کتابخانه ای، ضمن مقایسه این دو دیدگاه و باتوجه به آیات قرآن و اعجاز و عصمت پیامبر و تمسک به واژه هایی نظیر تلاوت و قرائت، به اثبات الهی بودن الفاظ قرآن می پردازیم. در پایان، به بررسی پیامدهای این دو نظریه اشاره خواهد شد.