بهینه سازی کیفیت خدمات روان درمانی تلفنی بر پایه تجربیات درمانگران: یک مطالعه کیفی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
با توجه به گسترش روزافزون ارائه خدمات روان درمانی از طریق بستر تلفن و اهمیت تضمین کیفیت این خدمات، توجه به عوامل مؤثر بر اثربخشی آن ضروری است. این پژوهش با هدف کشف و تفسیر عمیق تجربیات درمانگران به منظور استخراج بینش های کاربردی برای بهینه سازی کیفیت خدمات روان درمانی تلفنی انجام شد. روش پژوهش حاضر کاربردی و از نوع کیفی پدیدارشناسی تفسیری است. جامعه آماری این پژوهش شامل درمانگران فعال شهر تهران در سال 1403-1404 بود. نمونه گیری به صورت هدفمند از نوع ملاکی بود و تا مرز اشباع داده ها و در نهایت، انتخاب 15 درمانگر ادامه یافت. با شرکت کنندگان به مدت 7 ماه مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام شد. به منظور تحلیل داده ها، از روش هفت مرحله ای کلایزی و نرم افزار MAXQDA.20 برای کدگذاری استفاده شد. تحلیل داده ها به شناسایی 80 مفهوم اولیه، 11 مضمون فرعی و 4 مضمون اصلی منجر شد. برای بررسی اعتبار و صحت داده های پژوهش، از چهار معیار سنجش شامل اعتبار، انتقال پذیری، اطمینان پذیری و تأییدپذیری استفاده شد. مضامین اصلی شامل شایستگی های شخصی درمانگران (مهارت های پایه ای مشاوره، ظرفیت های روان شناختی درمانگر، مدیریت سلامت روان درمانگر و شاخص های عینی بهبود)، بسترهای مؤثر در خدمات مشاوره تلفنی (زیرساختی و روانی-اجتماعی)، راهکارهای فردی درمانگران (خودمراقبتی جسمانی و خودمراقبتی روانی-معنوی) و راهکارهای کلان (حمایت های عملیاتی، حمایت های روان شناختی و به سازی حرفه ای) بودند. شناسایی «نیاز به حمایت روان شناختی سازمانی» برای درمانگران به عنوان یک دستاورد نوین این پژوهش برجسته بود. یافته های حاضر گامی مهم در راستای ارتقای خدمات روان شناختی از راه دور است و با توجه به گسترش این نوع خدمات، توجه و برنامه ریزی سیاست گذاران و مدیران مراکز را به ویژه در زمینه پشتیبانی نظام مند از درمانگران طلب می کند.