مدل گرانشی کارایی تجارت خارجی ایران با کشورهای منطقه منا (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف این پژوهش بررسی کارایی تجارت خارجی ایران با کشورهای منطقه منا (MENA) با استفاده از مدل گرانشی تجارت در قالب تابع مرزی تصادفی در بازه زمانی 2010-2022 است. نتایج حاصل از برآورد مدل گرانشی نشان می دهد که ایران تمایل بیشتری به تجارت با کشورهای ثروتمند و با اقتصاد بزرگ تر (عراق، کویت، سوریه و امارات) دارد. در مقابل، فاصله جغرافیایی تأثیر منفی بر جریان های تجاری دارد؛ به صورتی که حجم تجارت به دلیل هزینه های بالای حمل و نقل و چالش های لجستیکی با افزایش مسافت کاهش می یابد. علاوه بر این، کشورهای حوزه خلیج فارس (مانند کویت، امارات و عمان) حجم مبادلات بیشتری با ایران دارند که نشان می دهد نزدیکی جغرافیایی نه تنها حمل و نقل را تسهیل می کند بلکه روابط اقتصادی قوی تری را نیز تقویت می نماید. همچنین، کارایی تجارت خارجی ایران با کشورهایی که دارای مرز مشترک با آن هستند، بیشتر است؛ در مقابل، ایران نتوانسته است در این زمینه به خوبی از دسترسی به دریا با کشورهای منطقه منا (MENA) بهره بگیرد. سایر نتایج نشان می دهد که ناکارآمدی های داخلی تأثیر بیشتری بر کارایی تجارت خارجی ایران دارند؛ به صورتی که حدود 96/5 درصد از تغییرات در کارایی تجارت ایران ناشی از ناکارآمدی های داخلی و سوءمدیریت است، در حالی که تنها 3/5 درصد به خطاهای تصادفی مربوط می شود.The Gravity Model of Iran's Foreign Trade Efficiency With MENA Countries
This study examines the efficiency of Iran’s foreign trade with MENA countries using a gravity model within a stochastic frontier framework over the period 2010–2022. The findings indicate that Iran tends to trade more with wealthier and larger economies, particularly Iraq, Kuwait, Syria, and the United Arab Emirates. In contrast, geographical distance negatively affects trade flows, as longer distances increase transportation costs and logistical constraints. Gulf countries, including Kuwait, the UAE, and Oman, maintain higher trade volumes with Iran, demonstrating that proximity facilitates both transportation and stronger economic linkages. Iran also exhibits higher trade efficiency with neighboring countries sharing land borders, whereas it has been less successful in leveraging maritime access to expand trade with other MENA partners. The results further highlight that domestic inefficiencies dominate Iran’s trade performance: approximately 96.5% of variations in trade efficiency are attributed to internal mismanagement, while only 3.5% are explained by random shocks. These findings suggest that improving domestic trade management and strategic regional partnerships are key to enhancing Iran’s trade performance in the MENA region.
تبلیغات
